ARTYKUŁ 58 – RODZAJE I WYMOGI DOTYCZĄCE PODZIAŁÓW
Konieczność wprowadzenia przepisu
Niniejszy artykuł ustanawia szczegółowe przepisy regulujące podziały, określając możliwe rodzaje podziałów i ustalając minimalne ogólne wymogi ich ważności.
Służy on jako punkt wyjścia do omówienia sytuacji, w której spółka dzieli swój majątek i przenosi go, w całości lub w części, na inne spółki.
Treść zasadnicza
1. Rodzaje podziałów
a) Podział całkowity
– Spółka zostaje rozwiązana, dzieląc cały swój majątek na dwie lub więcej części, które w całości przechodzą na nowo utworzone lub istniejące spółki.
– Wspólnicy otrzymują akcje lub udziały w spółkach przejmujących proporcjonalnie do swojego poprzedniego udziału.
b) Podział częściowy
– Spółka nadal istnieje, ale wydziela jedną lub więcej części swojego majątku, aby przenieść go w całości na nowe lub istniejące spółki.
– Akcjonariusze spółki dzielonej, oprócz zachowania swoich udziałów w spółce pierwotnej, otrzymują udziały w spółkach przejmujących.
c) Wydzielenie
– Część aktywów jest w całości przenoszona do innej spółki (nowej lub istniejącej), ale w tym przypadku udziały lub akcje wyemitowane przez spółkę przejmującą nie są przekazywane akcjonariuszom spółki pierwotnej, lecz samej spółce wydzielanej.
– Spółka pierwotna staje się akcjonariuszem spółki przejmującej.
1. Spółki przejmujące
– Nie muszą mieć takiej samej struktury prawnej jak spółka pierwotna.
– Przykład: spółka akcyjna (S.A.) może zostać wydzielona poprzez przeniesienie aktywów do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) i odwrotnie.
2. Wymóg pełnej spłaty
– Wydzielenie może zostać uzgodnione tylko wtedy, gdy wszystkie udziały lub akcje spółki pierwotnej zostaną w pełni opłacone.
– Celem jest ochrona spółek beneficjentów przed wszelkimi niespłaconymi zobowiązaniami, które mogłyby zakłócić podział aktywów.
Komentarz krytyczny
– Artykuł opiera się na klasycznej strukturze poprzedniej hiszpańskiej ustawy o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (LME), ale obecnie jest dostosowany do ram dyrektywy (UE) 2019/2121.
– Typologia jest jasna (całkowite, częściowe i wydzielenie), chociaż w praktyce pojawiają się bardziej złożone połączenia (np. wydzielenie mieszane lub etapowe), które muszą być rozwiązane poprzez analogiczną integrację.
– Wymóg pełnej wypłaty wzmacnia bezpieczeństwo transakcji: zapobiega rozprzestrzenianiu się niespłaconych zobowiązań z tytułu wypłaty, które mogłyby wpłynąć na beneficjentów i ich akcjonariuszy w przypadku podziału spółki.
Podsumowując:
– Artykuł 58 określa ogólne ramy dla wydzieleń.
– Całkowite wydzielenie → rozwiązanie spółki.
– Częściowe wydzielenie → podział z zachowaniem ciągłości istnienia.
– Wydzielenie → przeniesienie aktywów w zamian za bezpośredni udział spółki wydzielonej w spółce przejmującej.
– Warunek konieczny → kapitał w pełni opłacony.
W tym miejscu ustawodawca mógłby uwzględnić:
• Mieszany: przeniesienie pakietów aktywów do nowych i istniejących spółek w ramach jednej transakcji. Wydaje się, że nie ma tu żadnych szczególnych zasad.
• Fazowy: podział całkowity przeprowadzany w kolejnych fazach.
W tym miejscu ustawodawca mógłby doprecyzować, czy w praktyce cała procedura musi być powtarzana na każdej fazie.
Pożądane byłoby, aby ustawodawca określił termin lub konkretną procedurę w celu zapewnienia pewności prawnej.
ARTYKUŁ 59 – WYDZIELENIE CAŁKOWITE
1. Pojęcie prawne
Wydzielenie całkowite pociąga za sobą rozwiązanie spółki wydzielonej, która przestaje istnieć jako podmiot prawny.
Jego aktywa są podzielone na dwa lub więcej bloków majątkowych, przenoszonych w całości w drodze sukcesji uniwersalnej (tj. bez likwidacji i z automatyczną subrogacją w stosunkach prawnych).
Spółki przejmujące mogą być nowo utworzone lub już istniejące.
2. Przeznaczenie wspólników
Wspólnicy rozwiązanej spółki otrzymują udziały, akcje lub udziały w spółkach przejmujących.
Podział musi zostać dokonany proporcjonalnie do ich dotychczasowego udziału w spółce wydzielonej.
W celu dostosowania parytetu wymiany dopuszcza się dopłatę gotówkową (maksymalnie 10% wartości nominalnej lub księgowej otrzymanych akcji).
3. Kluczowe elementy
Rozwiązanie bez likwidacji: w przeciwieństwie do rozwiązania i likwidacji, wiąże się to z bezpośrednią sukcesją uniwersalną.
Podział zupełny: cały majątek jest dzielony między spółki przejmujące; w spółce wydzielonej nic nie pozostaje.
Neutralność korporacyjna: akcjonariusze zachowują swój proporcjonalny udział, który jest przenoszony na spółki przejmujące.
Elastyczność w spółkach beneficjentach: wszystkie mogą być nowe, wszystkie istniejące wcześniej lub stanowić kombinację (→ to, co w praktyce nazywa się wydzieleniem mieszanym).
4. Funkcja ekonomiczna
Wydzielenie całkowite jest stosowane w przypadku głębokich reorganizacji: rozdzielenia linii biznesowych, dystrybucji aktywów między różne spółki zależne lub podziału spółki dominującej na kilka łatwiejszych w zarządzaniu spółek operacyjnych.
Jest to również powszechne narzędzie w restrukturyzacji grup rodzinnych (każdy oddział otrzymuje spółkę beneficjenta).
5. Krytyka techniczna
Przepis nie reguluje wprost wydzieleń mieszanych, chociaż są one akceptowane w nauce prawa w ramach koncepcji.
Nie określa ona również zasad dotyczących wydzieleń fazowych (kolejnych w czasie), co stwarza niepewność, czy intencją jest ich stopniowe wdrażanie.
Pożądane byłoby lepsze doprecyzowanie zasad regulujących wynagrodzenie pieniężne (sposób jego obliczania i praktyczne ograniczenia).
Czy wystarczy, aby każdy wspólnik otrzymał udziały w jednej ze spółek wydzielonych, nawet jeśli nie posiadają dokładnie takich samych proporcji, jak w spółce pierwotnej?
Czy prawnie dopuszczalne jest, aby jeden wspólnik zachował 100% udziałów w jednej spółce beneficjenta, a drugi 100% udziałów w innej, przy czym każdy wspólnik otrzymuje wynagrodzenie pieniężne?
Co się stanie, jeśli wspólnicy zechcą uzgodnić inny sposób podziału zysków niż ściśle proporcjonalny?
ARTYKUŁ 60 – WYDZIELENIE CZĘŚCIOWE
1. Pojęcie i elementy podstawowe
Definicja: Wydzielenie częściowe polega na przeniesieniu przez spółkę jednego lub więcej elementów majątkowych (spółki, oddziału, zakładu) jako całości (sukcesja uniwersalna).
Przeznaczenie: Przeniesienie może nastąpić do istniejących lub nowo utworzonych spółek.
Wynagrodzenie: Akcjonariusze spółki pierwotnej otrzymują udziały/akcje w spółkach przejmujących w takiej samej proporcji, w jakiej posiadali udziały w spółce pierwotnej.
Wynagrodzenie pieniężne: Możliwe do maksymalnie 10% wartości nominalnej lub księgowej, jak w przypadku wydzielenia pełnego.
Skutek dla spółki pierwotnej: Musi ona obniżyć swój kapitał zakładowy o kwotę niezbędną do odzwierciedlenia wypływu przeniesionych aktywów.
2. Szczególny system zadłużenia (art. 60.2)
W przypadku przejęcia przedsiębiorstwa lub zakładu, długi związane z jego organizacją i działalnością można przypisać spółce przejmującej.
Zapobiega to zachowaniu przez pierwotną spółkę niewłaściwych zobowiązań po utracie odpowiadających im aktywów.
3. Kluczowe interpretacje
Jednostka gospodarcza: Przepis wymaga, aby przeniesiona działalność była autonomiczna i zdolna do samodzielnego funkcjonowania, co odróżnia ją od zwykłego, izolowanego przeniesienia aktywów.
Obniżenie kapitału: Operacja ta wpływa na bilans spółki wydzielonej; nie jest ona rozwiązana, ale jej kapitał musi zostać skorygowany w celu odzwierciedlenia nowej wartości netto.
Proporcjonalność: Podobnie jak w przypadku pełnego wydzielenia, wymagany jest proporcjonalny podział między akcjonariuszy, choć w praktyce mogą pojawić się wątpliwości co do dopuszczalności innych umów (na przykład „oddzielne” wydzielenia, w których jeden akcjonariusz przenosi się do spółki beneficjenta, a drugi pozostaje w spółce wydzielonej).
Atrybucja długów: Wprowadza kryterium uczciwości materialnej, zapobiegając pozostawaniu zobowiązań związanych z przeniesioną działalnością w spółce wydzielonej, co mogłoby zaburzyć równowagę jej kapitału własnego.
4. Kwestie dyskusyjne lub niejasne
a. Określenie „jednostki gospodarczej”: Ustawodawca nie definiuje precyzyjnie tego pojęcia, pozostawiając pole do interpretacji przez rejestry gruntów i sądy.
b. Kryterium proporcjonalności: Jak w artykule... 59. Brak wyjaśnienia, czy można je uelastycznić poprzez umowy między wspólnikami.
c. System zadłużenia: Odnosi się jedynie do „organizacji lub działalności”, nie precyzując, czy obejmuje on pośrednio powiązane długi finansowe lub podatkowe.
d. Milczenie w kwestii zgody wierzycieli: Chociaż długi są przenoszone, artykuł nie reguluje wprost sposobu ochrony wierzycieli (pośrednio odnosi się do ogólnego systemu sprzeciwu z artykułu 13).
Podsumowując:
Artykuł 60 ustanawia częściowe wydzielenia jako elastyczny instrument reorganizacji grup i gałęzi działalności, z proporcjonalnością w wymianie, obniżeniem kapitału w spółce wydzielonej oraz możliwością przeniesienia długów związanych z działalnością.
Pozostawia jednak niejasności dotyczące tego, co dokładnie stanowi „jednostkę gospodarczą”, w jaki sposób stosuje się umowy inne niż proporcjonalne oraz w jakim zakresie atrybucja długu jest rozpatrywana.
ARTYKUŁ 61 – WYDZIELENIE
1. Podstawowe pojęcie
Wydzielenie to rodzaj wydzielenia, w którym spółka przenosi, jako całość, jedną lub więcej jednostek gospodarczych swoich aktywów do istniejących lub nowo utworzonych spółek.
Kluczowa różnica w porównaniu z wydzieleniem częściowym:
W przypadku wydzielenia częściowego akcjonariusze spółki pierwotnej bezpośrednio otrzymują udziały spółki beneficjenta.
W przypadku wydzielenia, wydzielona spółka sama otrzymuje te udziały.
Wydzielona spółka nie przestaje istnieć; kontynuuje działalność z pozostałymi aktywami.
2. Elementy wyróżniające
Jednostka gospodarcza: Podobnie jak w przypadku wydzielenia częściowego, przeniesione aktywa muszą stanowić niezależną jednostkę gospodarczą (spółkę, oddział, zakład).
Rozważenie: Akcje lub udziały kapitałowe spółki beneficjenta nie trafiają do akcjonariuszy, lecz do aktywów spółki wydzielonej.
Ciągłość: Wydzielona spółka nadal istnieje z mniejszą wartością netto, ale teraz z innym aktywem: akcjami spółki beneficjenta otrzymanymi w jej ramach.
3. Funkcja praktyczna
Jest to typowa operacja w reorganizacji grup kapitałowych:
Spółka holdingowa wydziela oddział
Spółka dominująca przenosi swoje aktywa przemysłowe do spółki zależnej, otrzymując udziały, które wzmacniają jej kontrolę.
Może to służyć izolacji ryzyka biznesowego lub przygotowaniu do przyszłej sprzedaży spółki beneficjenta.
W przeciwieństwie do częściowego wydzielenia, nie ma obowiązkowej redukcji kapitału, ponieważ wynagrodzenie nie jest wypłacane akcjonariuszom, lecz pozostaje w samej spółce dominującej.
4. Aspekty do rozważenia
a. Ujęcie księgowe: Spółka wydzielona zastępuje aktywa (dział działalności) udziałami w spółce beneficjenta.
b. Prawa akcjonariuszy: W tym przypadku akcjonariusze nie otrzymują bezpośrednio udziałów w spółce beneficjenta, co może prowadzić do dyskusji na temat tego, czy należy przyznać im prawo do wycofania się z transakcji, czy też prawo do odszkodowania.
c. Ochrona wierzycieli: Podobnie jak w przypadku innych wydzieleń, obowiązuje prawo sprzeciwu na podstawie art. 13.
d. Brak ustaleń w kwestii proporcjonalności: Przepis nie wyjaśnia, czy akcjonariusze spółki wydzielonej muszą zachować swoje pośrednie udziały w spółce beneficjenta w takiej samej proporcji.
5. Synteza krytyczna
Artykuł 61 precyzyjnie definiuje wydzielenie jako wniesienie gałęzi działalności z sukcesją uniwersalną na rzecz jednej lub kilku spółek, przy czym spółka macierzysta otrzymuje udziały.
Wyraźnie różni się to od częściowego wydzielenia, ponieważ natychmiastowe korzyści przypadają spółce wydzielonej, a nie jej udziałowcom.
Niemniej jednak pewne pytania pozostają bez odpowiedzi:
Nie reguluje on wprost, czy udziałowcy mogą kwestionować transakcję, jeśli uważają, że pośrednio zmienia ona ich pozycję.
Nie precyzuje granic pojęcia „jednostki gospodarczej”.
Nie rozstrzyga, czy pośrednia proporcjonalność udziałowców w spółce przejmującej musi być zawsze zagwarantowana.
ART. 62 ZAŁOŻENIE SPÓŁKI W CAŁOŚCI PRZEZ PRZENIESIENIE AKTYWÓW
Podstawowa idea
– Jest to transakcja podobna do wydzielenia: spółka przenosi cały swój majątek do nowej spółki (nowo utworzonej spółki przejmującej).
– Kluczowa różnica w stosunku do wydzielenia całkowitego: w tym przypadku wszystkie udziały nowej spółki pozostają w rękach spółki przejmującej, a nie jej udziałowców.
1. Koncepcja i skutki
– Spółka A przenosi cały swój majątek do nowej spółki, B.
– W zamian A otrzymuje 100% kapitału zakładowego B.
– Oznacza to, że A staje się jedynym udziałowcem nowej spółki przejmującej.
– Nie ma bezpośredniego podziału między akcjonariuszy spółki A: pozostają oni akcjonariuszami spółki A, a spółka A staje się spółką dominującą spółki B.
2. Relacje z wydzieleniem
– Prawo odnosi się do systemu wydzielenia, ponieważ technika jest podobna: uniwersalne przeniesienie aktywów.
– Istnieją jednak dwie istotne różnice:
a) Odbiorcą jest jedna nowa spółka (a nie kilka, jak w przypadku całkowitego wydzielenia).
b) Akcjonariusze nie otrzymują akcji w nowej spółce; zamiast tego spółka przekazująca je zachowuje (podobnie jak w przypadku wydzielenia).
3. Cel praktyczny
– Umożliwia uporządkowane utworzenie, z sukcesją uniwersalną, spółki zależnej w całości należącej do spółki przekazującej, która przejmuje wszystkie aktywa spółki przekazującej.
– Przydatne w przypadku reorganizacji grup kapitałowych: pierwotna spółka staje się spółką holdingową i koncentruje całą swoją działalność lub aktywa w nowej spółce zależnej, bez konieczności dokonywania oddzielnych wkładów pieniężnych lub niepieniężnych.
ARTYKUŁ 63 – RAMY PRAWNE DLA SPIN-OFFÓW
1. Treść zasadnicza
– Niniejszy artykuł stanowi, że spółki spin-off nie posiadają całkowicie niezależnych ram prawnych, lecz podlegają ogólnym zasadom dotyczącym fuzji, z wyjątkiem przepisów szczegółowych wprowadzonych w niniejszym rozdziale.
– W przypadku gdy w ustawie mowa jest o „spółce powstałej w wyniku fuzji”, w przypadku wydzielenia należy to rozumieć jako „spółki korzystające z wydzielenia”.
2. Cel przepisu
– Pozwala on uniknąć powtarzania wszystkich przepisów już ustanowionych dla fuzji (plan, raporty, terminy, akt notarialny, rejestracja).
– Gwarantuje stosowanie spójnych ram: wychodzi od zasad dotyczących fuzji i dostosowuje je do specyfiki podziałów.
3. Istotne cechy szczególne
– W podziale może istnieć kilka spółek beneficjentów, co wymaga dostosowania języka fuzji (który koncentruje się na jednej spółce powstałej).
– Dodano szczegółowe zasady: podział aktywów i pasywów (art. 65), przydział akcji wspólnikom (art. 66), uproszczenia (art. 71).
ARTYKUŁ 64. PLAN WYDZIAŁU
1. Dodatkowe informacje w porównaniu z połączeniami
Ustawodawca wymaga, aby oprócz postanowień dotyczących planu połączenia, plan wydzielenia zawierał szczegółowe informacje dotyczące jego złożoności:
Przydział akcji wspólnikom: musi być jasne, czy otrzymają oni akcje/udziały w spółkach przejmujących, w samej spółce wydzielonej (jeśli nie przestaje ona istnieć), czy w obu, oraz według jakich kryteriów (proporcjonalność, wyceny, korekty).
Podział aktywów: wymagany jest szczegółowy opis tego, jaka część aktywów i pasywów trafi do każdej spółki przejmującej, a jaka pozostanie w spółce wydzielonej, a także sposób traktowania aktywów, które nie zostały wyraźnie przydzielone lub są nieznane w danym momencie lub sporządzenie projektu.
Zaświadczenia o zgodności z przepisami podatkowymi i ubezpieczeniami społecznymi: jako dodatkowy warunek przejrzystości i pewności prawnej, który nie jest wyraźnie wymagany w przypadku fuzji.
2. Cel praktyczny
– Zapewnienie, że akcjonariusz dokładnie wie, jaka będzie jego sytuacja po transakcji.
– Uniknięcie konfliktów między beneficjentami a wierzycielami w zakresie przeznaczenia ukrytych aktywów, długów lub zobowiązań.
– Zapewnienie, że transakcja nie ukryje zaległych zobowiązań podatkowych lub z tytułu ubezpieczeń społecznych.
ARTYKUŁ 65. PODZIAŁ AKTYWÓW I PASYWÓW
1. Podstawowe przepisy regulacyjne
Niniejszy artykuł reguluje, co się dzieje, gdy plan wydzielenia nie przewiduje wyraźnie podziału aktywów, praw lub długów z kapitału własnego spółki wydzielonej:
Jeżeli przeznaczenia nie można ustalić na podstawie interpretacji planu, rozdziela się je proporcjonalnie między beneficjentów (oraz, w stosownych przypadkach, spółkę wydzieloną) w oparciu o wartość przydzielonych im aktywów.
Zasada ta ma zastosowanie zarówno do całkowitych wydzieleń (tylko beneficjenci), jak i częściowych wydzieleń lub podziałów (beneficjenci i sama spółka wydzielona).
2. Cel praktyczny
– Aby uniknąć luk w strukturze własności lub odpowiedzialności, które mogłyby wymagać orzeczeń sądowych lub korekt w rejestrze.
– Aby zagwarantować ciągłość działalności powstałej spółki lub aktywów spółek, zapewniając brak „aktywów bez właściciela” lub długów bez dłużników.
– Aby ułatwić pracę rejestratora handlowego przy rejestrowaniu transakcji dotyczących niezindywidualizowanych aktywów lub pasywów.
3. Problemy interpretacyjne
– Nie wyjaśnia, kto dokonuje wyceny, która będzie podstawą podziału proporcjonalnego, ani czy musi być ona udokumentowana w akcie notarialnym.
– Może generować konflikty rachunkowe lub podatkowe, gdy pominięty element ma znaczną wartość lub szczególny charakter (np. toczące się postępowanie sądowe, niepewne należności).
– Nie reguluje sytuacji aktywów spornych lub warunkowych, których proporcjonalny podział może być zasadniczo niemożliwy.
ARTYKUŁ 66. PRZYDZIAŁ AKCJI, UDZIAŁÓW LUB PARTERÓW AKCJONARIUSZOM
I. Cel przepisu
Artykuł 66 wprowadza istotne zabezpieczenie w operacjach wydzielenia: chroni akcjonariuszy przed niezamierzoną utratą udziałów w części majątku spółki podlegającej podziałowi.
Jeżeli w wyniku wydzielenia – całkowitego lub częściowego – nie zostaną przydzielone akcje, udziały lub PARTERY akcjonariuszom spółki wydzielonej we wszystkich spółkach beneficjentach, prawo wymaga ich indywidualnej zgody.
Celem jest zachowanie ciągłości udziału każdego akcjonariusza w powstałym majątku, uniemożliwiając restrukturyzację decydowanie za nich, w których spółkach pozostaną, a z których wystąpią.
II. Zakres
1. Zakres podmiotowy: przepis ma zastosowanie wyłącznie do wspólników spółki podlegającej podziałowi, a nie do wspólników spółek przejmujących.
2. Działalność objęta podziałem:
– Wydzielenie całkowite, gdy wspólnicy rozwiązanej spółki nie otrzymują udziałów we wszystkich spółkach przejmujących.
– Wydzielenie częściowe, gdy przydział jest ograniczony do niektórych spółek przejmujących, a wspólnicy przestają uczestniczyć w innych.
3. Zgoda indywidualna: musi być udzielona wyraźnie i odrębnie przez każdego wspólnika, którego dotyczy podział, albo w samej umowie spółki, albo w akcie o wydzieleniu.
4. Skutek prawny: bez takiej zgody podział jest bezskuteczny wobec wspólnika, a operacja nie może zostać skutecznie zarejestrowana w Rejestrze Handlowym.
III. Podstawa prawna i ekonomiczna
Przepis opiera się na zasadzie swobody akcjonariuszy w decydowaniu, w których spółkach zachować swoją pozycję.
Wydzielenie wiąże się z redystrybucją aktywów, a w konsekwencji zerwaniem powiązań korporacyjnych.
Ustawodawca zabrania, aby redystrybucja ta była narzucana większością głosów, jeśli pociągałaby za sobą wykluczenie akcjonariusza z niektórych spółek kapitałowych.
Zgoda indywidualna działa zatem jako gwarancja korporacyjna, zapewniając, że akcjonariusz zachowa prawo do udziału – jeśli sobie tego życzy – we wszystkich jednostkach majątkowych powstałych w wyniku wydzielenia.
IV. Powiązania regulacyjne
– Jest on skoordynowany z artykułami 59 i 60, które odpowiednio regulują wydzielenie całkowite i częściowe, w których akcje są zazwyczaj przydzielane do wszystkich podmiotów beneficjentów.
– Jest on powiązany z artykułem 48, który wymaga zgody indywidualnej, gdy akcjonariusz przejmuje nowe obowiązki lub traci szczególne uprawnienia.
Te trzy przepisy mają wspólny cel: zapobieganie temu, aby modyfikacja strukturalna zmieniała zasadniczą pozycję akcjonariusza bez jego wyraźnej zgody.
V. Perspektywa praktyczna i rejestrowa
W praktycznym zastosowaniu art. 66, notariusz musi zawrzeć w akcie podziału następujące informacje – w celu poświadczenia indywidualnej zgody wymaganej przez przepis:
– Identyfikację akcjonariuszy, których dotyczy podział.
– Ich wyraźne oświadczenie o wyrażeniu zgody – Spółka lub spółki będące beneficjentami, w których przydzielono im udziały lub akcje.
Rejestrator handlowy zweryfikuje, czy takie zgody zostały należycie zarejestrowane; ich brak uniemożliwia rejestrację transakcji.
VI. Ocena techniczna
Artykuł 66 wzmacnia spójność systemu modyfikacji strukturalnych: równoważy zasadę sukcesji uniwersalnej z poszanowaniem indywidualnej woli akcjonariusza.
Chociaż jego brzmienie jest zwięzłe, ustanawia on ograniczenie o dużym znaczeniu praktycznym dla władzy większości, zapobiegając wykorzystywaniu wydzielenia do wykluczania akcjonariuszy bez ich zgody.
ARTYKUŁ 67. SPRAWOZDANIE DYREKTORÓW DOTYCZĄCE PLANU WYDZIELENIA
I. Cel przepisu
Artykuł 67 doprecyzowuje techniczny aspekt treści sprawozdania dyrektorów w transakcjach wydzielenia, dodając szczególny obowiązek w przypadku, gdy którakolwiek ze spółek będących beneficjentami przyjmuje formę spółki akcyjnej lub spółki komandytowo-akcyjnej.
Celem jest wzmocnienie przejrzystości księgowej i rejestrowej w transakcjach dotyczących wkładów niepieniężnych, zapewniając wycenę i weryfikację tych wkładów przez niezależnego eksperta przed rejestracją.
II. Treść i zakres
1. Obowiązek wyraźnego powołania się.
Sporządzając sprawozdanie z planu podziału, członkowie zarządu muszą wyraźnie oświadczyć, że zostały wydane sprawozdania z wyceny wkładów niepieniężnych wymagane przez prawo dla spółek akcyjnych lub spółek komandytowo-akcyjnych.
2. Wskazanie właściwego rejestru handlowego.
W sprawozdaniu należy wskazać rejestr handlowy, w którym te sprawozdania zostały lub zostaną złożone, co umożliwi publiczną weryfikację ich istnienia i zakresu.
3. Spółki objęte. Wymóg ten ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy beneficjentami są spółki kapitałowe z udziałami (spółki akcyjne lub spółki komandytowo-akcyjne).
Nie dotyczy to spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, które podlegają ogólnym zasadom określonym w art. 69 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023 i nie wymagają opinii biegłego, z wyjątkiem szczególnych przypadków wkładów indywidualnych.
III. Podstawa prawna i ekonomiczna
Zasada ta jest powiązana z zasadą integralności kapitału zakładowego: wszelkie wkłady niepieniężne do spółki akcyjnej lub spółki komandytowej w formie akcji muszą zostać wycenione przez niezależnego eksperta (art. 69 dekretu królewskiego z mocą ustawy 5/2023 i art. 67 hiszpańskiej ustawy o spółkach).
Przepis nakłada na dyrektorów obowiązek formalnego odnotowania tej weryfikacji w sprawozdaniu z podziału, aby procedura była spójnie dokumentowana i monitorowana.
Celem jest zagwarantowanie, że wartość aktywów lub praw wniesionych jako wkład jest rzeczywista i wystarczająca do pokrycia kapitału subskrybowanego spółki beneficjenta, zapobiegając zawyżeniu wyceny lub nieprawidłowościom księgowym.
IV. Powiązania regulacyjne
– Jest ona bezpośrednio związana z artykułami 4 i 5, które regulują projekt i sprawozdanie dyrektora generalnego w przypadku wszelkich zmian strukturalnych.
Jest on powiązany z artykułem 68, który reguluje udział niezależnych ekspertów w wydzieleniach oraz wycenę aktywów niepieniężnych przekazanych beneficjentom.
– Jest on również powiązany z artykułem 69, który nakłada na członków zarządu obowiązek informowania zgromadzenia wspólników o istotnych zmianach w aktywach, które nastąpią po projekcie wydzielenia.
– Jest on uzupełniony artykułami 58–60, które ustanawiają ogólne zasady dotyczące wydzieleń i przeniesienia aktywów w drodze sukcesji uniwersalnej.
V. Perspektywa praktyczna i rejestrowa
W akcie notarialnym wydzielenia notariusz musi sprawdzić, czy:
– Sprawozdanie członków zarządu wyraźnie wskazuje na wydanie sprawozdania dotyczącego wkładów niepieniężnych.
– Wskazany jest rejestr handlowy, w którym sprawozdanie zostało lub zostanie złożone.
Sprawozdanie członków zarządu jest publikowane z miesięcznym wyprzedzeniem (online lub elektronicznie).
Sprawozdanie dotyczące wkładów niepieniężnych należy złożyć w Rejestrze Handlowym, a o jego złożeniu wzmiankuje się w sprawozdaniu zarządu. Jednakże Królewski Dekret z Ustawą nie określa wyraźnego terminu na jego złożenie, a jedynie obowiązek jego zarejestrowania i weryfikacji przed rejestracją.
W przypadku wydzielenia spółki akcyjnej (SA) oba sprawozdania są stosowane równolegle:
Sprawozdanie, o którym mowa w art. 6, analizuje plan wydzielenia i jest kierowane do akcjonariuszy w celu oceny stosunku wymiany akcji i uczciwości transakcji.
Sprawozdanie dotyczące wkładów niepieniężnych wycenia aktywa wniesione na rzecz beneficjentów; jest ono składane w Rejestrze Handlowym i wyraźnie wzmiankowane w sprawozdaniu zarządu (art. 67).
ARTYKUŁ 68. OPINII NIEZALEŻNEGO BIEGŁEGO
I. Cel przepisu
Artykuł 68 reguluje kwestię udziału niezależnego biegłego w transakcjach wydzielenia spółek akcyjnych lub spółek komandytowo-akcyjnych, zapewniając obiektywną wycenę zarówno plan wydzielenia, jak i przenoszone aktywa niepieniężne.
Jego cel jest dwojaki:
– zapewnienie uczciwości transakcji wobec akcjonariuszy i osób trzecich;
– oraz ochrona integralności kapitału zakładowego spółek beneficjentów, zapobiegając zawyżeniu wartości wnoszonych aktywów.
II. Istotna treść przepisu
1. Obowiązek ogólny (ust. 1)
– W przypadku spółek akcyjnych lub spółek komandytowo-akcyjnych plan wydzielenia musi zostać przedstawiony do opinii jednego lub kilku niezależnych biegłych powołanych przez Rejestr Handlowy właściwy dla siedziby każdej ze spółek.
– Opinia nie ogranicza się do badania planu: musi zawierać wycenę aktywów niepieniężnych przenoszonych do każdej ze spółek beneficjentów.
Artykuł 68 dodaje trzy szczegółowe elementy do ogólnego systemu przewidzianego w artykule 6:
Obowiązek uwzględnienia wyceny aktywów niepieniężnych we wszystkich przypadkach.
Możliwość sporządzenia jednej opinii dla wszystkich spółek uczestniczących.
Warunkowe zrzeczenie się, wymagające jednomyślności, utrzymuje wymóg wyceny wkładów.
2. Jednomyślne sprawozdanie (sekcja 2)
– Aby uprościć procedurę, dyrektorzy wszystkich spółek uczestniczących mogą zwrócić się do Rejestru Handlowego właściwego dla siedziby którejkolwiek z nich o wyznaczenie jednego lub kilku wspólnych biegłych do sporządzenia jednego sprawozdania.
– Ta opcja pozwala uniknąć powielania i sprzeczności, promując techniczną spójność transakcji.
3. Zrzeczenie się jednomyślnie (sekcja 3)
– Sprawozdanie nie może zostać sporządzone, jeżeli wszyscy akcjonariusze posiadający prawo głosu (oraz ci, którzy zgodnie z prawem lub statutem mogą je wykonywać) wyrażą na to zgodę.
Może to dotyczyć przypadków współwłasności, użytkowania lub zastawu udziałów.
– Przepis wprowadza jednak istotny wyjątek: nawet w przypadku jednomyślności, wycena wniesionych aktywów w odniesieniu do kapitału spółek beneficjentów pozostaje obowiązkowa; tj. sprawozdanie dotyczące wkładów niepieniężnych przewidziane w hiszpańskiej ustawie o spółkach (LSC) i powtórzone w artykule 67.
– Ten wyjątek zachowuje zasadę rzeczywistej wartości kapitału w odniesieniu do potencjalnych porozumień o charakterze pozornym między akcjonariuszami.
III. Podstawa prawna i ekonomiczna
Artykuł 68 odpowiada logice kontroli technicznej i księgowej oraz przejrzystości w działaniach restrukturyzacyjnych.
Niezależna wycena pozwala uniknąć konfliktów interesów między członkami zarządu a akcjonariuszami mniejszościowymi oraz zapewnia bezpieczeństwo wierzycielom i przyszłym inwestorom.
Ponadto, nadzór ekspercki stanowi instrument publicznej ochrony kapitału, ponieważ spółki akcyjne i spółki komandytowo-akcyjne są podmiotami o ograniczonej odpowiedzialności i stałym kapitale.
IV. Powiązania regulacyjne
– Jest on skoordynowany z artykułami 4–6, które regulują ogólne kwestie ekspertyz w przypadku wszelkich zmian strukturalnych.
– Jest on uzupełniony artykułem 67, który nakłada na członków zarządu obowiązek wskazania w swoim sprawozdaniu, że takie sprawozdania dotyczące wkładów niepieniężnych zostały sporządzone i złożone w Rejestrze Handlowym.
– Jest to związane z artykułem 69, który nakłada obowiązek raportowania zmian w kapitale własnym po zakończeniu projektu.
V. Perspektywa praktyczna i rejestrowa
– Autoryzując akt podziału, notariusz musi sprawdzić, czy opinia biegłego rzeczywiście została sporządzona, czy jest wymieniona w akcie i czy jest zgodna z opinią wskazaną przez Rejestr Handlowy.
– Przed zarejestrowaniem podziału, rejestrator handlowy sprawdzi, czy opinia została złożona w odpowiednim Rejestrze i czy zrzeczenie się jednomyślności nie zostało niewłaściwie powołane.
– W przypadku pojedynczego raportu wystarczy odniesienie do powołania dokonanego przez wybrany Rejestr, pod warunkiem że przyjęcie powołania przez biegłego i dostarczenie wspólnego raportu zostaną należycie poświadczone.
– W przypadku wyboru jednomyślnego zrzeczenia się, musi to być wyraźnie zaznaczone w umowie spółki i należy przedstawić dowód wydania raportu o wkładach niepieniężnych; bez tego rejestracja będzie wadliwa.
VI. Wycena techniczna
Dlatego, nawet jeśli wspólnicy zrezygnują ze sprawozdania ogólnego, wycena wniesionych aktywów pozostaje obowiązkowa, co chroni przejrzystość i wypłacalność systemu korporacyjnego.
Uwaga systemowa: Artykuł 67 jest umieszczony przed Artykułem 68, chociaż w logicznej kolejności operacji opinia biegłych powinna poprzedzać opinię członków zarządu.
Ustawa odwraca kolejność przepisów, a przepis można by wyrazić jaśniej, umieszczając najpierw regulację dotyczącą opinii biegłych (art. 68), a następnie obowiązek członków zarządu do zgłoszenia jej wydania i złożenia (art. 67).
ARTYKUŁ 69. ZMIANY AKTYWÓW PO PROJEKCIE SPIN-OFF
I. Cel przepisu
Artykuł 69 nakłada obowiązek przejrzystości i aktualizacji aktywów między datą Plan wydzielenia i walne zgromadzenie, które musi go zatwierdzić.
Celem tego planu jest zapobieżenie przyjęciu przez zgromadzenie umowy w oparciu o nieaktualne lub niedokładne dane dotyczące aktywów podlegających przeniesieniu, zapewniając w ten sposób ekonomiczną racjonalność transakcji.
II. Istotna treść postanowienia
1. Obowiązek informowania walnego zgromadzenia.
Członkowie zarządu spółki wydzielonej muszą informować walne zgromadzenie o wszelkich istotnych zmianach aktywów i pasywów od momentu sporządzenia planu do dnia odbycia walnego zgromadzenia.
Obowiązek ten nie ogranicza się do strat lub utraty wartości, ale obejmuje każdą istotną zmianę bilansu ujętego w planie (aktywów, pasywów lub wycen).
2. Rozszerzenie obowiązku informowania w przypadku wydzielenia przez przejęcie.
W tym przypadku obowiązek informowania ma charakter wzajemny:
– członkowie zarządu spółek przejmujących informują członków zarządu spółki wydzielonej,
– a ci z kolei informują swoje walne zgromadzenie.
Gwarantuje to, że akcjonariusze spółki dzielącej są świadomi rzeczywistej sytuacji zarówno w odniesieniu do przenoszonych aktywów, jak i tych, które otrzyma spółka przejmująca.
3. Ramy czasowe
Obowiązek ten obowiązuje do dnia zgromadzenia akcjonariuszy, ponieważ wszelkie późniejsze zmiany planu mogą wpłynąć na stosunek wymiany akcji lub zasadność zatwierdzenia podziału.
III. Podstawa prawna i ekonomiczna
Niniejszy przepis przekłada ogólną zasadę dokładności planu na wewnętrzny kontekst podziału: decyzja akcjonariuszy musi opierać się na prawdziwym i aktualnym przedstawieniu aktywów, których dotyczy podział.
Zapobiega to sytuacjom braku informacji, zwłaszcza w przypadkach, gdy plan został sporządzony z dużym wyprzedzeniem przed zgromadzeniem.
IV. Powiązania regulacyjne
– Dotyczy to artykułów 4 i 5, które regulują przygotowanie planu i sprawozdania zarządu, ponieważ oba te przepisy wymagają prawdziwych i aktualnych informacji.
– Uzupełnia artykuły 67 i 68, zapewniając, że raporty dyrektorów i ekspertów odzwierciedlają aktualną sytuację finansową.
– Opiera się na artykule 63, który określa ramy prawne dla fuzji mające zastosowanie do spółek wydzielonych, chociaż ustawodawca pominął wyraźne odtworzenie równoważnego obowiązku w tym ostatnim.
Z systemowego punktu widzenia pożądane byłoby zachowanie symetrii między oboma rodzajami operacji.
V. Perspektywa praktyczna i rejestrowa
– Notariusz musi odnotować w akcie wydzielenia, że obowiązek ujawnienia informacji został spełniony, dołączając raport uzupełniający lub oświadczenie dyrektorów.
– Rejestrator handlowy, analizując akt, zweryfikuje, czy nie nastąpiła istotna, nieujawniona zmiana wartości netto lub czy nie wpływa ona istotnie na równowagę ekonomiczną projektu.
– Jeżeli zmiany są istotne, dyrektorzy muszą przeformułować projekt lub przełożyć zgromadzenie wspólników, aby uniknąć unieważnienia umowy z powodu niewystarczających informacji.
Komentarz końcowy:
Ustawodawca zastrzega termin „absorpcja” wyłącznie dla całkowitych wydzieleń, mimo że artykuł 60 wyraźnie przewiduje możliwość, że beneficjentami mogą być istniejące spółki.
Z systemowego punktu widzenia, częściowe wydzielenia można również słusznie określić jako „wydzielenia przez absorpcję”, choć ograniczone do przeniesionych aktywów.
Wzmianka o „wydzieleniach przez absorpcję” w artykule 69 nie tworzy nowego trybu, lecz nawiązuje do wydzieleń, w których beneficjenci już istnieją, co wymaga wzajemnego ujawniania informacji w celu zachowania przejrzystości aktywów.
Ustawodawca mógł odnieść się do „istniejących spółek beneficjentów”, aby uniknąć powstania odrębnej kategorii.
ARTYKUŁ 70. OCHRONA WIERZYCIELI I ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA NIEWYKONANE ZOBOWIĄZANIA
I. Cel przepisu
Artykuł 70 wzmacnia ochronę wierzycieli przed ryzykiem związanym z podziałem aktywów w operacjach wydzielenia lub wydzielenia.
Ma on na celu zagwarantowanie, że istniejące długi, nawet rozdzielone między różne spółki beneficjentów, zachowają solidne i wspólne zabezpieczenie majątkowe.
Zasadą przewodnią jest, że restrukturyzacja nie może pogorszyć sytuacji wierzyciela.
Artykuł 70 nie zastępuje ani nie modyfikuje tych ogólnych zasad ochrony (prawo sprzeciwu, żądanie gwarancji, interwencja rejestratora lub sędziego), lecz je uzupełnia.
Po pierwsze, stosuje się mechanizmy prewencyjne określone w artykule 13. A jeśli pomimo tych środków dług zaciągnięty przed rozpoczęciem projektu pozostaje niespłacony, wówczas wchodzi w grę odpowiedzialność solidarna nałożona na spółki beneficjentów, a w stosownych przypadkach na spółkę wydzieloną, na mocy artykułu 70.
II. Zakres przedmiotowy
1. Zakres przedmiotowy: Obejmuje długi zaciągnięte przed publikacją projektu spin-off i niewymagalne w tym czasie.
W odniesieniu do tych długów, jeśli...W przypadku naruszenia po wydzieleniu, spółki beneficjentów (oraz, w stosownych przypadkach, spółka wydzielona) ponoszą solidarną odpowiedzialność do wysokości aktywów netto im przydzielonych (lub zatrzymanych przez spółkę wydzieloną).
Niniejsza zasada uzupełnia, ale nie zastępuje, mechanizmów ochrony wierzycieli określonych w artykule 13.
Zasada solidarnej odpowiedzialności spółek beneficjentów oraz, w stosownych przypadkach, spółki wydzielonej ma zastosowanie do wszystkich przypadków określonych w artykule 58:
– wydzielenie całkowite,
– wydzielenie częściowe,
– i wydzielenie.
2. Strony zobowiązane:
– wszystkie spółki beneficjentów, które ponoszą solidarną odpowiedzialność za spłatę przejętych długów,
– oraz, jeśli spółka wydzielona przetrwa, proporcjonalnie do zatrzymanych przez nią aktywów.
3. Limit ilościowy:
Odpowiedzialność jest ograniczona do wartości aktywów netto przypisanych każdej spółce, co równoważy ochronę wierzycieli z bezpieczeństwem restrukturyzacji.
4. Termin przedawnienia:
Odpowiedzialność solidarna przedawnia się po upływie pięciu lat, co pokrywa się z okresem ogólnego powództwa odszkodowawczego w przypadku zmian strukturalnych.
III. Podstawa prawna i ekonomiczna
Przepis ten precyzuje zasadę równoważności kapitałowej, zapobiegając w ten sposób utracie znaczenia gwarancji wierzycieli w wyniku rozdrobnienia spółki będącej dłużnikiem.
IV. Powiązania regulacyjne
– Jest on skoordynowany z artykułem 13, który ogólnie reguluje ochronę wierzycieli we wszystkich zmianach strukturalnych i który jest tutaj uzupełniony o odpowiedzialność solidarną nieodłącznie związaną z wydzieleniem.
– Dotyczy to artykułów 58–60 w zakresie, w jakim definiują one rodzaje wydzielenia oraz alokację aktywów stanowiącą podstawę tej odpowiedzialności.
V. Perspektywa praktyczna i rejestrowa
W akcie wydzielenia notariusz musi:
– Wyraźnie określić przejęcie długów oraz, w stosownych przypadkach, podział zobowiązań między beneficjentami.
– Zweryfikować identyfikację opublikowanego projektu, która określa moment, w którym ma zastosowanie odpowiedzialność solidarna z art. 70.
– Zweryfikować, czy zachowano zasadę zgodności między przeniesionymi aktywami i pasywami.
– Zweryfikować spójność między przeniesionymi aktywami a przypisanymi im zobowiązaniami, tak aby transakcja odzwierciedlała zrównoważoną strukturę aktywów.
Chociaż art. 60.2 (dotyczący jedynie częściowych wydzieleń) ustanawia tę zgodność w sposób uznaniowy, stanowi on zalecaną wytyczną techniczną dla wszystkich rodzajów wydzieleń, mającą na celu uniknięcie rozbieżności między pulami aktywów i zachowanie gwarancji wierzycieli.
Podczas analizy aktu podziału, zgodnie z art. 18 Kodeksu handlowego i art. 6 Regulaminu Rejestru Handlowego, rejestrator musi sprawdzić, czy:
- zatwierdzony projekt jest prawidłowo zidentyfikowany;
- wskazane są spółki będące beneficjentami oraz przenoszone aktywa;
- nie pominięto istotnych informacji wymaganych bezpośrednio przez prawo.
W przypadku przekształcenia spółek osobowych w spółki kapitałowe ciągłość prawna wyklucza wszelką odpowiedzialność solidarną między różnymi podmiotami, ale prawo utrzymuje osobistą odpowiedzialność byłych wspólników za wcześniejsze długi (art. 32).
W przypadku fuzji spółka przejmująca wstępuje w całości w spółkę przejmowaną, przejmując wyłączną odpowiedzialność wobec wierzycieli, bez uszczerbku dla potencjalnej odpowiedzialności osobistej wspólników spółki przejmowanej na podstawie art. 52.
W przypadku podziału – ponieważ aktywa są dzielone między kilku beneficjentów – ustanawia się rzeczywistą solidarną odpowiedzialność między spółkami, zgodnie z art. 70, jako dodatkowe zabezpieczenie wierzycieli.
ARTYKUŁ 71. UPROSZCZENIE WYMOGÓW
I. Cel przepisu
Artykuł 71 wprowadza uproszczony system proceduralny dla niektórych operacji wydzielenia i podziału, gdy kapitał własny akcjonariuszy i brak ryzyka dla wierzycieli sprawiają, że zwykłe sprawozdania i dokumenty są zbędne.
Zasada ta ma na celu ograniczenie kosztów i procedur w przypadku neutralności aktywów, przy jednoczesnym zachowaniu podstawowych gwarancji systemu.
II. Scenariusze uproszczenia
1. Wydzielenie z proporcjonalną alokacją.
Jeżeli udziały, akcje lub udziały nowych spółek są przydzielane w tej samej proporcji, co udziałowcy spółki pierwotnej, przyjmuje się, że nie następuje zmiana względnej pozycji udziałowców ani ryzyko nierówności ekonomicznych.
W związku z tym wyeliminowano trzy wymogi:
– sprawozdanie zarządu dotyczące projektu,
– sprawozdanie niezależnych ekspertów oraz
– bilans wydzielenia.
Zasada proporcjonalności zastępuje nadzór ekspercki i księgowy: nie dochodzi do redystrybucji władzy ani potencjalnej szkody dla akcjonariuszy mniejszościowych.
Gdy wszyscy akcjonariusze otrzymują w takiej samej proporcji to, co już posiadali, nikt nie traci ani nie zyskuje z powodu potencjalnej straty lub szkody.
Marża wyceny.
W związku z tym ustawodawca uważa za zbędne wymaganie specjalnego bilansu; wystarczą zwykłe księgi rachunkowe spółki.
2. Wydzielenie przy tworzeniu nowych spółek lub na rzecz spółek zależnych w całości należących do spółki.
W tych przypadkach uproszczenie jest jeszcze większe, ponieważ operacja jest przeprowadzana w ramach tej samej grupy lub z pełną tożsamością akcjonariuszy.
W związku z tym nie są wymagane:
– sprawozdanie zarządu,
– ani opinia niezależnego biegłego, z wyjątkiem potwierdzenia, że wniesione aktywa są co najmniej równe kapitałowi spółki beneficjenta lub odpowiadającemu mu podwyższeniu kapitału, jeśli jest to spółka akcyjna lub spółka komandytowo-akcyjna.
Ten wyjątek chroni integralność kapitału w spółkach kapitałowych, spełniając wymóg równoważności kapitałów własnych określony w ogólnym systemie dla wkładów niepieniężnych.
Ten „wyjątek” jest również uzasadniony:
art. 6.2 (Postanowienia wspólne): Wymaga drugiej części raportu w sprawie wystarczalności wniesionego kapitału, gdy spółka powstająca/beneficjent jest spółką akcyjną (S.A.) lub spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (S. Com. p.A.).
Artykuły 68.1 i 68.3 (Podział): Opinia biegłego dla S.A./S. Com. p.A.; od tej opinii można odstąpić jednomyślnie, ale nie w odniesieniu do wyceny wniesionych aktywów w stosunku do kapitału beneficjentów.
III. Podstawa prawna i ekonomiczna
Ustawodawca opiera się na zasadzie proporcjonalności obciążeń i korzyści: gdy operacja nie zmienia równowagi wewnętrznej między akcjonariuszami ani minimalnego wymaganego kapitału, kontrola formalna może zostać złagodzona.
Polega się na przejrzystości księgowej wynikającej z tożsamości lub nakładania się akcjonariuszy oraz braku konfliktu interesów.
IV. Powiązania regulacyjne
– Jest on skoordynowany z artykułem 66, który reguluje proporcjonalny podział akcji.
– Odnosi się do artykułów 67 i 68, z których zwalnia z obowiązku sporządzania raportów od członków zarządu i biegłych w opisanych przypadkach.
– Jest on powiązany z artykułem 58, który definiuje wydzielenie jako samodzielną formę wydzielenia, oraz z artykułem 6.2, który nakłada na biegłego obowiązek sprawdzenia wystarczalności wniesionego kapitału, gdy beneficjentem jest spółka akcyjna (S.A.) lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (S.Com. p.A.); jest on spójny z artykułem 68.1, który wymaga opinii biegłego w przypadku wydzielenia z udziałem spółek akcyjnych (S.A.) lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (S.Com. p.A.), oraz z artykułem 68.3, który pozwala na zwolnienie z ww. opinii za jednomyślną zgodą, bez uszczerbku dla konieczności wyceny wniesionych aktywów w odniesieniu do kapitału beneficjentów.
V. – Ostateczna wycena techniczna
Z perspektywy wyceny technicznej jaśniejsze byłoby umieszczenie tych wyjątków we Wspólnych Przepisach Tytułu I, obok ogólnego systemu.
Jego podstawy – proporcjonalność między wspólnikami i jedność aktywów w transakcjach w ramach tej samej grupy – stanowią zasady ogólne.
Dzięki temu czytelnik od samego początku zrozumiałby, w jakich przypadkach prawodawca dopuszcza uproszczoną procedurę, bez konieczności późniejszego odkrywania jej w przepisach prawnych.
