MODYFIKACJE STRUKTURALNE SPÓŁEK HANDLOWYCH IV

TYTUŁ II. Zmiany strukturalne

ROZDZIAŁ II. Połączenia, artykuły 33–57

Sekcja 1. Postanowienia ogólne

Sekcja 2. Plan połączenia

Sekcja 3. Bilans połączenia

Sekcja 4. Umowa o połączeniu

Sekcja 5. Formalizacja i rejestracja połączenia

Sekcja 6. Wpływ połączenia na odpowiedzialność wspólników

Sekcja 7. Połączenia szczególne

ARTYKUŁ 33. DEFINICJA POŁĄCZENIA

I. Uwaga wstępna: Wyjaśnienie i zakres artykułu

Chociaż artykuł 33 nosi tytuł „Definicja połączenia”, jego brzmienie koncentruje się wyłącznie na rodzaju połączenia, w wyniku którego powstaje nowa spółka, bez wyraźnej wzmianki o możliwości połączenia przez przejęcie.

Z technicznego punktu widzenia sformułowanie to można uznać za ograniczone, ponieważ ogólne pojęcie fuzji w hiszpańskim prawie spółek obejmuje obie formy.

Dla większej przejrzystości systemowej można by wybrać sformułowanie bardziej abstrakcyjne, uwzględniające różne scenariusze przewidziane prawem.

II. Doktrynalna propozycja bardziej inkluzywnej definicji

„W wyniku fuzji jedna lub więcej spółek handlowych przenosi całość swoich aktywów i pasywów na inną spółkę – istniejącą lub nowo utworzoną – która przejmuje, w drodze sukcesji uniwersalnej, prawa i obowiązki pierwszej, która ulega rozwiązaniu, a jej akcjonariusze otrzymują udziały, akcje lub udziały w nowo powstałej spółce”.

Sformułowanie to pozwala na systematyczne odzwierciedlenie zjawiska prawnego fuzji jako całości, z poszanowaniem normatywnej struktury rozdziału i różnorodności możliwych scenariuszy.

III. Podstawowe elementy prawne zjawiska

1. Przeniesienie aktywów i pasywów jako całości

Operacja polega na całkowitym przeniesieniu aktywów i pasywów do jednej spółki, bez indywidualnej likwidacji, w drodze sukcesji uniwersalnej.

2. Rozwiązanie spółek przenoszących

Podmioty wnoszące swój majątek ulegają rozwiązaniu bez przeprowadzenia likwidacji, co oznacza prawną utratę bytu.

3. Przydział udziałów wspólnikom

Wspólnicy rozwiązanych spółek otrzymują udziały, akcje lub udziały w podmiocie, który istnieje nadal lub jest tworzony.

4. Możliwe rodzaje

- Połączenie przez utworzenie nowej spółki

- Połączenie przez przejęcie jednej lub kilku spółek przez inną istniejącą spółkę

ARTYKUŁ 34. RODZAJE POŁĄCZENIA

I. Dwa rodzaje połączenia

1. Połączenie przez utworzenie nowej spółki (art. 34.1)

Wszystkie spółki uczestniczące ulegają rozwiązaniu bez konieczności przeprowadzenia likwidacji.

Powstaje nowa spółka, która staje się następcą generalnym.

Ten nowy podmiot w pełni przejmuje majątek połączonych spółek.

Formalna reorganizacja własności prawnej, bez wpływu na ciągłość ekonomiczną, majątkową ani umowną.

Nowa spółka przejmuje wszystkie prawa i obowiązki rozwiązanych spółek w drodze sukcesji generalnej.

2. Połączenie przez absorpcję (art. 34.2)

Istniejąca spółka przejmuje jedną lub więcej innych spółek.

Przejmowane spółki zostają rozwiązane bez przeprowadzenia likwidacji.

Spółka przejmująca przejmuje cały majątek w drodze sukcesji generalnej.

Może to pociągać za sobą podwyższenie kapitału, jeśli akcjonariusze przejmowanych spółek muszą otrzymać rekompensatę.

Nie będzie to konieczne, jeśli spółka przejmująca posiada 100% kapitału spółki przejmowanej, jeśli wszyscy akcjonariusze posiadają już akcje spółki przejmującej w odpowiedniej proporcji lub jeśli do pokrycia parytetu wymiany zostaną wykorzystane akcje własne.

Jeżeli spółka przejmująca nie chce lub nie może podwyższyć swojego kapitału o 100% wartości przypisanej w fuzji, może częściowo zrekompensować to gotówką do 10% całości.

Zgodnie z art. 50 i 36 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023.

II. System sukcesji uniwersalnej

Niezależnie od tego, czy powstaje nowa spółka, czy też jedna przejmuje pozostałe, kluczową cechą jest sukcesja uniwersalna:

Powstała spółka automatycznie i w pełni przejmuje:

- Majątek,

- Długi,

- Umowy,

- Stosunki pracy,

- Nierozliczone zobowiązania.

- Nie jest to sprzedaż. Nie ma potrzeby nowacji.

W przypadku fuzji przez przejęcie spółka przejmująca zachowuje swoją osobowość prawną i w pełni przejmuje majątek spółek przejmowanych w drodze sukcesji uniwersalnej.

W przypadku fuzji przez utworzenie nowej spółki wszystkie spółki biorące udział w fuzji ulegają rozwiązaniu, a powstaje nowy podmiot prawny, który przejmuje połączony majątek w drodze sukcesji uniwersalnej.

III. Istotne skutki prawne

Z reguły fuzja nie wymaga indywidualnej zgody wierzycieli, jednak klauzule umowne nakładające taki wymóg muszą być przestrzegane, a prawo sprzeciwu lub żądanie gwarancji może być wykonywane na warunkach określonych w art. 13 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023.

Ponadto w sektorach regulowanych mogą być wymagane dodatkowe zezwolenia lub kontrola.

Nie jest również wymagana indywidualna likwidacja spółek likwidowanych.

ARTYKUŁ 35. CIĄGŁOŚĆ AKCJONARIUSZY

I. Zasada ogólna (Sekcja 1):

„Wspólnicy rozwiązanych spółek zostaną włączeni do spółki powstałej w wyniku połączenia, otrzymując akcje, udziały kapitałowe lub udziały proporcjonalnie do ich poprzedniego udziału”.

Ustawa nie wymaga, aby spółki te miały tę samą strukturę prawną. Wymaga jedynie, aby były zarejestrowanymi spółkami handlowymi.

Wyraża to zasadę ciągłości gospodarczej dla wspólników:

Nawet jeśli ich pierwotna spółka zniknie, nie tracą oni swojej względnej pozycji ekonomicznej.

Przypadają im równoważne udziały w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej.

Ustalenie parytetu wymiany w przypadku połączenia opiera się na wartości godziwej aktywów spółek (art. 36).

Uzasadnienie techniczne musi zostać zawarte w sprawozdaniu organu zarządzającego (art. 5) i jest analizowane w opinii niezależnego biegłego, chyba że biegły został jednomyślnie zrzeczony się opinii przez akcjonariuszy z prawem głosu (art. 6 ust. 7) lub w przypadkach, gdy obowiązujący przepis szczególny tego nie wymaga, jak w przypadku uproszczonych połączeń spółek, o których mowa w art. 53 i 54.

Jeżeli sprawozdania te nie są sporządzane w przypadku połączeń przez przejęcie spółek, w których akcjonariusz posiada 90% udziałów (art. 54), akcjonariusze mniejszościowi mogą skorzystać z prawa do sprzedaży swoich udziałów zgodnie z art. 12 ust. 1.

Jeżeli wyrażą zamiar sprzedaży i nie zgodzą się z wartością ustaloną w proponowanym planie połączenia, mogą ubiegać się o dodatkowe wynagrodzenie pieniężne, na warunkach określonych w ogólnych przepisach o ochronie akcjonariuszy (art. 12 ust. 4 i 54 ust. 3).

Nie oznacza to otrzymania tej samej kwoty „nominalnie”, lecz wartość równą ich wcześniejszemu udziałowi.

II. Wspólnicy przemysłowi (sekcja 2):

W tym miejscu pojawia się ważne i techniczne rozróżnienie:

Kim jest wspólnik przemysłowy?

Osoba, która nie wnosi kapitału, lecz pracę lub usługi osobiste.

Jest to powszechna postać w spółkach cywilnych i komandytowych.

Jeżeli nowo powstała spółka nie dopuszcza wspólników przemysłowych

Jeżeli spółka, w której uczestniczą wspólnicy przemysłowi, łączy się z inną, w której tacy wspólnicy nie mogą istnieć, artykuł 35.2 ustanawia specjalny tryb ustalania ich udziału w kapitale nowo powstałej spółki.

Przewidziano dwie metody podziału tego udziału:

1. Przypisanie im udziału, który zostałby im przypisany w statucie rozwiązanej spółki.

2. W przypadku braku takiego postanowienia, podział zostanie dokonany jednomyślnie przez wszystkich wspólników rozwiązanej spółki.

W obu przypadkach, aby dokonać podziału tego udziału, konieczne będzie proporcjonalne zmniejszenie udziału pozostałych wspólników kapitałowych w celu zachowania równowagi wewnętrznej.

Ponadto, jeśli wspólnik przemysłowy zamierza kontynuować świadczenie usług na rzecz nowej spółki, będzie to możliwe wyłącznie:

– za jego wyraźną zgodą oraz

– pod warunkiem, że ten osobisty obowiązek zostanie uregulowany jako wkład dodatkowy, należycie określony w statucie spółki.

Wydaje się, że udział, o którym mowa w artykułach 26 i 35, musi być zabezpieczony aktywami, zgodnie z artykułem 18 hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC).

• Chociaż ustawodawca mówi o „przyznaniu udziału” w kapitale nowo powstałej spółki.

• Możliwe jest, że:

o Wspólnik przemysłowy wniesie wkład pieniężny lub niepieniężny,

o Lub ktoś (inny wspólnik lub spółka) wniesie ten wkład w jego imieniu, w formie darowizny itp., co musi zostać sformalizowane zgodnie z prawem.

System ten pokrywa się z przepisami Artykułu 26 dotyczącymi przekształceń: partner przemysłowy może utrzymać swój udział tylko wtedy, gdy uzgodniony lub przydzielony udział jest przestrzegany, a dalsze świadczenie usług wymaga jego wyraźnej zgody, która musi zostać sformalizowana jako usługa dodatkowa zgodnie ze statutem.

ARTYKUŁ 36. KURS WALUTOWY

Niniejszy artykuł reguluje sposób ustalania kursu walutowego w fuzjach, tj. proporcję, w jakiej wspólnicy rozwiązywanych spółek otrzymują udziały, akcje lub udziały w spółce nowo powstałej.

I. Podstawa kursu walutowego (Art. 36.1)

W transakcjach fuzji kurs wymiany udziałów, akcji lub udziałów spółek uczestniczących musi być ustalony na podstawie wartości godziwej ich kapitałów własnych.

Wartość godziwa jest podstawą tej zasady:

– Musi odzwierciedlać rzeczywistą, aktualną i obiektywną sytuację kapitałową każdej spółki uczestniczącej w fuzji.

– Zabronione są arbitralne lub nieproporcjonalne parytety wymiany, które szkodzą akcjonariuszom mniejszościowym.

Parytet wymiany musi być ustalony na podstawie wartości godziwej aktywów spółki, z uwzględnieniem rzetelnej wyceny, spójności księgowej oraz uwzględnienia odpowiednich pozycji bilansu, w tym pozycji warunkowych, zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości.

Parytet wymiany musi być określony w:

– sprawozdaniu zarządu (art. 5),

– oraz, w stosownych przypadkach, w raporcie niezależnego eksperta (Art. 6).

Poniższe szczegółowe przepisy dotyczące łączenia spółek również wyraźnie odnoszą się do parytetu wymiany:

– Artykuł 37: wyraźnie zakazuje wymiany akcji własnych, udziałów lub udziałów.

– Artykuł 40.3: wymaga uwzględnienia parytetu wymiany we wspólnym planie połączenia.

– Artykuł 41.3: W razie potrzeby opinia biegłego musi zostać podzielona na dwie części: pierwsza musi wyjaśniać metody stosowane przez członków zarządu do ustalenia parytetu wymiany; druga musi określać, czy majątek rozwiązywanych spółek pokrywa co najmniej kapitał zakładowy nowo utworzonej spółki lub, w stosownych przypadkach, kwotę podwyższenia kapitału spółki przejmującej, jeżeli jest to spółka akcyjna lub spółka komandytowo-akcyjna.

– Artykuł 49: przyznaje akcjonariuszom, którzy nie zgadzają się z parytetem wymiany, prawo do jego zaskarżenia do sądu.

– Artykuł 53: W przypadku fuzji spółek zależnych w całości należących do spółki, wymóg parytetu wymiany może zostać uchylony, ponieważ nie ma wielu akcjonariuszy, którym należy wypłacić odszkodowanie.

– Artykuł 54.2: W przypadku fuzji poprzez przejęcie spółek zależnych posiadających 90% udziałów, akcjonariusze, którzy nie zgadzają się z wartością przypisaną ich udziałom, mogą żądać dodatkowego odszkodowania pieniężnego.

Uwaga wstępna:

Stosowanie parytetu wymiany ma istotne niuanse w niektórych szczególnych scenariuszach fuzji, które omówimy w poniższych artykułach:

1. Fuzja spółki zależnej w całości należącej do spółki (art. 53):

→ Wymaganie parytetu wymiany zostaje uchylone, ponieważ nie ma wielu akcjonariuszy, którym należy wypłacić odszkodowanie.

2. Fuzja ze 100% udziałem pośrednim (art. 53.2):

→ Wymagany jest parytet wymiany, opinia biegłego i ewentualne podwyższenie kapitału w celu ochrony kapitału własnego spółek pośredniczących.

3. Połączenie powodujące stratę kapitałową dla spółek nieuczestniczących (art. 53 ust. 2, ostatni akapit):

→ Spółka przejmująca musi zapewnić odszkodowanie finansowe w oparciu o wartość godziwą przejmowanych udziałów.

4. Połączenie z 90% udziałem bez sporządzania raportów (art. 54):

→ Uruchamia się prawo do przeniesienia własności, a także możliwość żądania dodatkowego odszkodowania pieniężnego.

II. Dodatkowe odszkodowanie pieniężne (art. 36 ust. 2)

„W razie potrzeby skorygowania parytetu wymiany, akcjonariusze mogą również otrzymać odszkodowanie pieniężne nieprzekraczające 10% wartości nominalnej akcji, udziałów kapitałowych lub wartości księgowej przydzielonych udziałów”.

Zanim przejdziemy do analizy tej drugiej części art. 36, warto pokrótce wyjaśnić dwa kluczowe pojęcia, które się za nią kryją:

- kurs wymiany,

- oraz dodatkowe odszkodowanie pieniężne (do 10%).

Oba pojawiają się nie tylko w artykule 36, ale także w innych fragmentach Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023, które omówimy później.

Aby ułatwić ogólne zrozumienie, poniżej zamieściliśmy podsumowanie wszystkich artykułów, w których te pojęcia są wyraźnie wymienione, wskazując powód i ich funkcję w każdym przypadku.

Artykuły, w których pojawia się rodzaj wymiany i powód jej wymienienia

1. Art. 5 (Sprawozdanie organu zarządzającego)

Musi ono określać rodzaj wymiany, ewentualne wynagrodzenie pieniężne, metody jego ustalenia oraz procedurę wymiany w przypadku fuzji i wydzieleń.

Ustawa wymaga, aby procedura wymiany była szczegółowo opisana tylko w przypadku, gdy akcje nowej spółki są przydzielane akcjonariuszom spółki rozwiązywanej. Innymi słowy:

• Fuzja: tak

• Wydzielenie: tak

• Przekształcenie: nie

• Przeniesienie globalne: nie (chyba że wyraźnie uzgodniono inaczej)

2. Art. 6 (Opinia niezależnego eksperta)

W stosownych przypadkach, opinia musi zawierać ocenę proponowanego parytetu wymiany, wskazującą:

– metody zastosowane przez dyrektorów do jego ustalenia,

– odpowiedniość tych metod,

– uzyskane wartości,

– wszelkie potencjalne trudności w wycenie,

– oraz to, czy parytet wymiany (lub wynagrodzenie pieniężne) jest uzasadniony.

Jest to wymagane wyłącznie w przewidzianych przypadkach lub gdy nie został jednomyślnie uchylony (art. 6.7).

3. Artykuł 12 (Ochrona akcjonariuszy)

Niniejszy artykuł nie reguluje bezpośrednio parytetu wymiany, ale przewiduje prawo akcjonariuszy do sprzedaży swoich akcji lub udziałów kapitałowych w przypadku pewnych zmian strukturalnych – takich jak przekształcenia wewnętrzne lub niektóre fuzje – w przypadku, gdy nie zgadzają się z warunkami finansowymi transakcji, w tym, w stosownych przypadkach, z oferowanym wynagrodzeniem pieniężnym.

Ustęp 6 artykułu 12 zawiera odniesienie do parytetu wymiany, odnosząc się do zasad ustanowionych dla fuzji. Przepis ten rodzi jednak pewne trudności interpretacyjne, zarówno ze względu na swoje umiejscowienie, jak i brzmienie:

– Nie precyzuje, jakie konkretne mechanizmy ochrony należy rozumieć jako objęte tym ogólnym odesłaniem.

– Nie wyjaśnia, czy to odesłanie ma zastosowanie. do innych operacji strukturalnych, w których ma zastosowanie również pewien rodzaj wymiany (takich jak wydzielenia lub uzgodnione transfery globalne).

– Nie zawiera on wyraźnego odniesienia do przepisów materialnych regulujących tę ochronę, takich jak artykuły 36 (określenie), 41.3 (wycena techniczna) lub 49 (kwestionowanie przez akcjonariuszy wyrażających sprzeciw).

Z perspektywy systemowej jaśniejsze byłoby umieszczenie tego przepisu w przepisach ogólnych – lub nawet w przepisach wstępnych – wraz z:

– wyraźną definicją rodzaju wymiany,

– listą przypadków, w których ma ona zastosowanie,

– oraz jasnym rozgraniczeniem przypadków, w których może być uzupełniona wynagrodzeniem pieniężnym, z limitem 10% (co do zasady ogólnej) lub bez limitu (jeśli zezwalają na to przepisy zagraniczne dotyczące fuzji transgranicznych).

Takie podejście zapewniłoby bardziej spójny i zrozumiały przegląd, przewidując kluczowe elementy systemu i ułatwiając jego późniejsze rozwinięcie w przepisach szczegółowych.

4. Artykuł 36 (Ogólne zasady dotyczące kursu wymiany)

Niniejszy artykuł stanowi, że kurs wymiany musi być obliczany na podstawie wartości godziwej kapitału własnego spółki.

5. Artykuł 37 (Zakaz wymiany akcji własnych)

W przypadku fuzji – zarówno poprzez przejęcie, jak i utworzenie nowej spółki – akcje, udziały kapitałowe lub udziały posiadane przez spółki rozwiązywane lub osoby trzecie działające w ich imieniu nie mogą być wymieniane.

Akcje te muszą zostać umorzone lub wygaszone, aby zapobiec „samokompensacji” spółki.

Zakaz ten nie uniemożliwia spółce przejmującej wykorzystania istniejących (legalnie nabytych) akcji własnych do przydzielenia akcji akcjonariuszom spółki przejmowanej jako alternatywy dla podwyższenia kapitału.

6. Artykuł 40.3 (Treść Wspólnego Planu Połączenia)

Plan musi zawierać proponowany stosunek wymiany, planowane wynagrodzenie pieniężne (jeśli takie istnieje) oraz, w stosownych przypadkach, procedurę wymiany.

7. Artykuł 41.3 (Opinia techniczna biegłego ds. fuzji)

Wymaga to szczegółowego określenia metod stosowanych przez dyrektorów do ustalenia parytetu wymiany oraz wydania opinii, czy kapitał własny łączących się spółek pokrywa co najmniej kapitał zakładowy nowo utworzonej spółki lub kwotę podwyższenia kapitału w spółce przejmującej, jeżeli jest ona spółką akcyjną lub spółką komandytowo-akcyjną.

8. Artykuł 49 – Ochrona akcjonariuszy w zakresie parytetu wymiany

Niniejszy artykuł przyznaje akcjonariuszom szczególne prawo do wniesienia sprzeciwu, którzy uważają, że parytet wymiany ustalony w planie połączenia jest niewystarczający.

Powództwo nie jest skierowane przeciwko umowie o połączeniu jako całości, lecz przeciwko proporcji ich akcji lub udziałów, które mają zostać przekształcone w nowo powstałą spółkę.

9. Art. 53 (Połączenie spółki w całości)

Umożliwia odstąpienie od ustalenia parytetu wymiany w przypadku braku wielości akcjonariuszy.

10. Art. 54 – Pośredni związek z parytetem wymiany

Chociaż artykuł koncentruje się na możliwości nabycia przez spółkę przejmującą akcji akcjonariuszy mniejszościowych po ich wartości godziwej, jeżeli akcjonariusze ci nie przyjmą oferty przejęcia, ich akcje muszą zostać wymienione na akcje własne lub udziały kapitałowe spółki przejmującej, lub w razie potrzeby poprzez podwyższenie kapitału.

11. Art. 59 – Wydzielenie całkowite:

W przypadku wydzielenia całkowitego, parytet wymiany określa proporcję, w jakiej akcjonariusze otrzymują akcje lub udziały kapitałowe spółek przejmujących. Dopuszczalne jest również wynagrodzenie pieniężne nieprzekraczające 10% wartości nominalnej lub księgowej w celu skorygowania skutków wymiany.

12. Art. 60 – Wydzielenie częściowe:

Parytet wymiany reguluje proporcjonalny podział akcji lub udziałów kapitałowych spółek przejmujących, w oparciu o udział akcjonariusza w spółce wydzielonej. Dopuszczalne jest również wynagrodzenie pieniężne, ograniczone do 10% wartości nominalnej lub księgowej, w celu skorygowania parytetu wymiany.

Częściowe wydzielenie obejmuje również obniżenie kapitału zakładowego spółki wydzielonej oraz ewentualną alokację długów związanych z przenoszonymi jednostkami organizacyjnymi.

13. Art. 101 – Transgraniczne fuzje wewnątrzeuropejskie:

W przypadku fuzji spółek podlegających różnym krajowym systemom prawnym UE potwierdza się, że parytet wymiany może obejmować wynagrodzenie pieniężne. Chociaż prawo hiszpańskie ogranicza to wynagrodzenie do 10% wartości nominalnej lub księgowej, jeżeli obowiązujące prawo obce dopuszcza przekroczenie tego limitu, nie unieważnia to ani nie czyni połączenia skutecznym.

Niniejszy artykuł zapewnia spójność parytetu wymiany w kontekście międzynarodowym, podkreślając jego techniczny charakter.

Artykuły, w których przewidziano wynagrodzenie pieniężne (do 10%)

1. Art. 36.2 – Uzupełniające wynagrodzenie pieniężne:

Oprócz przydzielonych akcji, udziałów lub udziałów, akcjonariuszom może zostać przyznane uzupełniające wynagrodzenie pieniężne. Dopłata gotówkowa nieprzekraczająca 10% wartości nominalnej akcji lub udziałów kapitałowych albo wartości księgowej udziałów, jeżeli jest to konieczne do dostosowania parytetu wymiany.

2. Art. 59 (Całkowite wydzielenie):

Dopuszcza się dopłatę gotówkową, jako korektę parytetu wymiany, która nie może przekroczyć 10% wartości nominalnej przydzielonych akcji lub udziałów kapitałowych albo wartości księgowej przydzielonych udziałów.

3. Art. 60 (Częściowe wydzielenie):

Dopuszcza się dodatkową dopłatę gotówkową w celu dostosowania parytetu wymiany, ograniczoną do maksymalnie 10% wartości nominalnej przydzielonych akcji lub udziałów kapitałowych albo wartości księgowej przydzielonych udziałów.

Spółka wydzielona obniża swój kapitał zakładowy o kwotę niezbędną do odzwierciedlenia zmniejszenia kapitału własnego.

4. Art. 101.2 (Fuzja transgraniczna z wyższym odszkodowaniem)

Zgodnie z tym przepisy prawa zagranicznego mogą zezwolić na odszkodowanie przekraczające 10% bez unieważniania fuzji.

Krótkie wstępne odniesienie do metod rekompensaty w dekrecie królewskim z mocą ustawy 5/2023

Przed przeanalizowaniem artykułu 36.2, dotyczącego rekompensaty pieniężnej w celu dostosowania parytetu wymiany, należy zauważyć, że dekret królewski z mocą ustawy ustanawia dwa główne rodzaje rekompensaty pieniężnej o różnym charakterze i przeznaczeniu:

1. Rekompensata uzupełniająca w celu dostosowania parytetu wymiany (limit 10%)

Dotyczy to transakcji obejmujących:

- Połączenia (art. 36.2),

- Pełne wydzielenia (art. 59),

- Częściowe wydzielenia (art. 60).

Cel: korekta drobnych różnic w podziale akcji, udziałów kapitałowych lub udziałów.

Maksymalne dopuszczalne: wynagrodzenie pieniężne nieprzekraczające 10% wartości nominalnej akcji lub udziałów kapitałowych albo wartości księgowej przydzielonych udziałów.

Nie zastępuje to wymiany akcji, lecz ma charakter wyłącznie uzupełniający.

Art. 101.2 – Dodatkowe wynagrodzenie w fuzjach transgranicznych:

Dopuszcza, aby w transakcjach fuzji transgranicznych obowiązujące ustawodawstwo jednego z zaangażowanych państw zezwalało na wynagrodzenie pieniężne w ramach parytetu wymiany przekraczającego 10% wartości nominalnej lub księgowej.

To wynagrodzenie nie ma na celu ochrony akcjonariuszy, lecz stanowi raczej techniczną korektę w ramach parytetu wymiany, mającą na celu ułatwienie przeprowadzenia fuzji.

2. Wynagrodzenie pieniężne jako ochrona akcjonariuszy

(art. 4, 6; 5, 1; 6, 1, 1, 4 i 7; 11, 1 i 3)

Dotyczy to:

• Przekształcenia wewnętrzne:

o Art. 12 (prawo odstąpienia od umowy z powodu sprzeciwu wobec przekształcenia),

o Art. 24 (prawo zbycia lub automatycznego odstąpienia od umowy z powodu odpowiedzialności osobistej).

• Połączenia transgraniczne:

o Art. 12.1 (odstąpienie od umowy z powodu zmiany prawa właściwego lub zmiany siedziby),

o Art. 101 (przyjęcie odszkodowania przekraczającego 10%).

• Nabycie spółki zależnej, w której spółka posiada 90% udziałów:

Art. 54 – Nabycie spółki zależnej, w której spółka posiada 90% udziałów:

Spółka przejmująca może zaoferować nabycie akcji lub udziałów kapitałowych akcjonariuszy, którzy nadal posiadają część kapitału spółki przejmowanej, pod warunkiem, że posiada co najmniej 90% tego kapitału.

Chociaż termin „akcjonariusze mniejszościowi” nie jest wyraźnie wymieniony, oferta jest skierowana właśnie do tych, którzy nie należą do większości kontrolującej.

Jeśli nie zaakceptują oferowanej wartości, mogą domagać się dodatkowego odszkodowania na zasadach ochrony akcjonariuszy.

• Cel: ochrona praw akcjonariuszy wyrażających sprzeciw, którzy nie chcą uczestniczyć w transakcji.

• Nie jest ono koniecznie ograniczone do 10%: w niektórych przypadkach może nawet osiągnąć całkowitą wartość akcji.

• Może wiązać się z faktycznym wyjściem akcjonariusza ze spółki poprzez pełną spłatę jego praw.

Artykuł 86 – Ochrona akcjonariuszy w restrukturyzacjach transgranicznych:

Niniejszy artykuł uznaje prawo akcjonariusza do sprzedaży swoich akcji lub udziałów kapitałowych, gdy restrukturyzacja strukturalna poddaje spółkę prawu obcemu, pod warunkiem, że głosował przeciwko.

Otrzymywane przez nich wynagrodzenie pieniężne nie podlega technicznemu limitowi 10% i ma na celu ochronę pozycji akcjonariusza wyrażającego sprzeciw.

Ustawa ustanawia szczególne prawo akcjonariuszy do wycofania się z projektu restrukturyzacyjnego, fuzji transgranicznej lub przejęcia spółki, w której posiadają 90% udziałów, nawet jeśli nikt nie jest skłonny dobrowolnie nabyć ich akcji.

Artykuł: Kto nabywa akcje? Gdzie jest to powiedziane?

24.1 Spółce lub osobom trzecim, które proponuje. Jest to powiedziane dosłownie.

12 Wynika to z analogii funkcjonalnej do artykułu 12.3 (spółka oferuje wynagrodzenie).

54 Spółce przejmującej. Artykuł 54.1: „oferta w imieniu spółki przejmującej…”

86 Spółce, do której należą akcje. Artykuł 86: „przeniesienie na spółkę [...]”

Komu akcjonariusz sprzedaje?

Artykuł 12 i inne podobne przepisy wskazują, że akcjonariusz może przenieść na:

• samą spółkę lub

• akcjonariuszy lub osoby trzecie zaproponowane przez spółkę.

Za jaką kwotę są sprzedawane? Jak ustalana jest wartość?

Cena nie jest ustalana przez akcjonariusza.

Nazywa się to „wynagrodzeniem pieniężnym”. „odpowiednie” i musi być już uwzględnione w projekcie modyfikacji strukturalnej, art. 4 ust. 6.

• Wspólnik może zaakceptować tę wartość i ją sprzedać.

• Jeśli jednak uzna ją za nieodpowiednią, ma prawo wnieść pozew do Sądu Gospodarczego (art. 12 ust. 4) o dodatkowe odszkodowanie.

Kontynuujemy artykuł 36 ust. 2 Dekretu Królewskiego 5/2023

I. Cel tego odszkodowania

Jego celem jest wyrównanie drobnych nierównowag, które mogą powstać przy stosowaniu parytetu wymiany, bez zmiany uzgodnionej proporcji.

Jest ono stosowane, gdy obliczenie podziału nie pozwala na przypisanie dokładnych udziałów wszystkim wspólnikom bez wymuszonego zaokrąglenia lub nierównych podziałów.

Jest to techniczne narzędzie równoważenia, a nie formuła wynagrodzenia ani forma ochrony prawnej.

Przykład:

Jeśli wspólnikowi przysługiwałoby 102,6 udziałów, a tych udziałów nie można podzielić, przydziela się mu 102 udziały i wypłaca pozostałą kwotę ekwiwalentu pieniężnego. Pozostałe 0,6% pozostaje bez zmian, bez zmiany podstawowego parytetu wymiany.

II. Charakter i ograniczenia

Jest to rekompensata uzupełniająca, a nie zastępcza: wspólnik nadal otrzymuje udziały, ale z niewielką korektą pieniężną.

Ścisły limit prawny: nie może ona przekroczyć 10% wartości nominalnej (akcji lub udziałów kapitałowych) lub wartości księgowej przydzielonych udziałów.

Nie jest to prawo automatyczne: ma zastosowanie tylko wtedy, gdy właściwe jest skorygowanie parytetu wymiany i jest określone w planie połączenia.

Nie zmienia to charakteru transakcji: pozostaje ona połączeniem z alokacją kapitału, a nie sprzedażą.

III. Konsekwencje praktyczne

Odnośnie parytetu wymiany:

Musi on uwzględniać proporcję kapitału własnego między wspólnikami zgodnie z wartością godziwą łączonych aktywów (art. 36.1).

Musi być należycie uzasadnione w planie, Art. 40.3.

Jeżeli akcjonariusz uważa, że ​​nie odzwierciedla to jego rzeczywistego stanowiska, może je zakwestionować (patrz Art. 49).

Odnośnie wynagrodzenia pieniężnego:

• Pełni ono funkcję korekcyjną o charakterze technicznym.

• Nie zastępuje ono dystrybucji w naturze ani nie uniemożliwia dokonania faktycznego połączenia.

Ponieważ parytet wymiany może zostać zakwestionowany na mocy Art. 49, wprowadzenie wynagrodzenia pieniężnego wymaga uzasadnienia w planie połączenia (Art. 40.3).

Klasyfikacja systematyczna

Ten scenariusz należy do Grupy 1: Wynagrodzenie uzupełniające w celu dostosowania parytetu wymiany (limit 10%).

Nie należy go mylić ze scenariuszami z Grupy 2: Wynagrodzenie jako ochrona akcjonariuszy.

ARTYKUŁ 37 ZAKAZ WYMIANY AKCJI WŁASNYCH

Chociaż tytuł Artykułu 37 odnosi się wyłącznie do „akcji własnych”, treść przepisu ma zastosowanie do akcji, udziałów lub udziałów, obejmując tym samym wszelkie formy kapitału zakładowego, które mogą być posiadane przez same spółki uczestniczące lub przez osoby trzecie w ich imieniu.

Niniejsze rozbieżności terminologiczne nie zmieniają jego zakresu.

I. Dotyczy to:

Akcji posiadanych przez jedną ze spółek uczestniczących w innej,

Lub akcji posiadanych przez osobę trzecią działającą w imieniu którejkolwiek z łączących się spółek.

Akcje te są już ekonomicznie kontrolowane przez spółkę przejmującą: nie stanowią kapitału pożyczonego i dlatego nie mogą generować nowych alokacji w zamian.

II. Konsekwencje prawne

Wyraźny zakaz wymiany: nie mogą być zamienione na akcje spółki powstającej.

Przymusowe wykupienie lub rozwiązanie: są one prawnie wycofane z obrotu, bez alokacji.

III. Ujęcie księgowe

Wartość księgowa tych akcji nie znika, lecz zostaje w pełni włączona do kapitału własnego spółki przejmującej.

Praktycznym skutkiem jest redystrybucja wartości tych akcji pomiędzy pozostałe akcje, które zostały przydzielone, zwiększając ich wartość proporcjonalnie.

IV. Implikacje dla parytetu wymiany (art. 36)

Przy ustalaniu parytetu wymiany należy wyłączyć wartość akcji własnych (posiadanych przez spółkę przejmującą lub w jej imieniu), ponieważ wartość ta nie stanowi kapitału obcego i stanowi już część kapitału własnego spółki przejmującej.

Uwzględnienie jej w kalkulacji parytetu wymiany skutkowałoby bezpodstawnym wzbogaceniem akcjonariuszy spółki przejmowanej i pokrzywdzeniem akcjonariuszy spółki przejmującej.

ARTYKUŁ 38. STOSOWANIE PRZEPISÓW SEKTOROWYCH.

I. Cel przepisu

Niniejszy artykuł wprowadza klauzulę, która potwierdza, że ​​oprócz ogólnych przepisów ustanowionych w dekrecie królewskim z mocą ustawy, fuzje mogą podlegać szczególnym przepisom sektorowym.

Jego funkcją jest zachowanie pierwszeństwa lub zbieżności przepisów szczególnych, takich jak te mające zastosowanie do:

- instytucji finansowych (banków, kas oszczędnościowo-kredytowych),

- towarzystw ubezpieczeniowych,

- spółek giełdowych,

- przedsiębiorstw transportowych, energetycznych i telekomunikacyjnych lub sektora obronnego,

- lub sektorów podlegających nadzorowi administracyjnemu lub uprzedniemu zezwoleniu.

II. Charakter przepisu

Jest to wyraźne odniesienie do innych norm prawnych ICA w formie reguły odsyłającej lub systematycznego połączenia.

Nie nakłada ona nowych obowiązków, ale wymaga weryfikacji, czy istnieją dodatkowe wymogi w przepisach sektorowych mających zastosowanie do każdej spółki uczestniczącej w fuzji.

III. Konsekwencje praktyczne

Fuzji nie można uznać za automatycznie ważne jedynie ze względu na zgodność z Dekretem Królewskim z mocą ustawy 5/2023:

Należy również przestrzegać obowiązujących wymogów sektorowych, w zależności od działalności, charakteru lub kategorii prawnej spółek.

W praktyce może to oznaczać:

- Konieczność uzyskania uprzedniej zgody administracyjnej,

- Wymóg składania wiążących lub niewiążących sprawozdań,

- Interwencję organów regulacyjnych lub nadzorczych (Bank Hiszpanii, CNMV, DGSFP itp.),

- Ograniczenia strukturalne nałożone przez unijne lub krajowe przepisy sektorowe.

ARTYKUŁ 39. WSPÓLNY PLAN POŁĄCZENIA.

Przechodzimy teraz do Sekcji 2 Tytułu II, rozpoczynając od Artykułu 39.

I. Funkcja Przepisu

Artykuł 39 wprowadza regulację dotyczącą fazy dokumentacyjnej poprzedzającej połączenie, regulującej wspólny plan połączenia, który będzie podstawą do zatwierdzenia przez zgromadzenia wspólników.

W przypadku połączenia plan musi być jednolitym, wspólnym i wspólnym dokumentem, sporządzonym i podpisanym przez wszystkich dyrektorów wszystkich zaangażowanych spółek.

Każda spółka nie może sporządzić oddzielnej wersji planu; zamiast tego muszą uzgodnić jeden tekst, który odzwierciedla całość operacji.

1. Sporządzenie i podpisanie Planu

Formalny obowiązek dyrektorów: wszyscy dyrektorzy każdej zaangażowanej spółki muszą go sporządzić i podpisać.

Jeżeli którykolwiek z dyrektorów nie podpisze, powód musi być wyraźnie podany.

Niniejsze oświadczenie zapobiega nieważności i umożliwia rejestrowanie wewnętrznych różnic lub nieporozumień bez utrudniania procesu.

Niniejszy zapis zapewnia przejrzystość w zakresie potencjalnych konfliktów w zarządzie, ale nie blokuje operacji, jeśli zostanie osiągnięta wystarczająca większość.

2. Skutki po podpisaniu: obowiązek powstrzymania się od działania

Od momentu podpisania członkowie zarządu nie mogą podejmować żadnych działań ani zawierać umów, które:

- utrudniają zatwierdzenie projektu,

- lub istotnie zmieniają uzgodniony stosunek wymiany.

Niniejszy przepis chroni umowę i zaufanie akcjonariuszy i osób trzecich, zapobiegając wszelkim zakłóceniom uzgodnionego salda.

3. Wygaśnięcie projektu

Projekt wygasa po upływie 6 miesięcy, jeżeli nie zostanie zatwierdzony przez wszystkie zgromadzenia akcjonariuszy.

Wygaśnięcie następuje automatycznie, bez konieczności wyraźnego oświadczenia.

Reżim obligatoryjny: Milczące przedłużenie jest niedopuszczalne. Po upływie terminu należy wszcząć nową procedurę.

II. Niniejszy artykuł ustanawia wspólny projekt jako wielostronną czynność przedumowną o charakterze instrumentalnym i ustanawia minimalne gwarancje integralności, przejrzystości i terminowości w procesie fuzji.

Celem umowy jest zapewnienie pewności prawnej i zapobieżenie sytuacji, w której projekt po podpisaniu pozostanie w zawieszeniu lub będzie podlegał ukrytym zmianom.

ARTYKUŁ 40. TREŚĆ UMOWY O WSPÓLNYM POŁĄCZENIU.

Treść Umowy o Wspólnym Połączeniu

Niniejszy artykuł określa dodatkowe minimalne zapisy, które muszą zostać zawarte w umowie o wspólnym połączeniu, oprócz ogólnych informacji zawartych we wspólnych postanowieniach (tytuł I, rozdział II Dekretu Królewskiego z mocą ustawy).

1. Dane rejestrowe Spółek Uczestniczących

Umowa musi zawierać dane rejestrowe wszystkich Spółek Uczestniczących.

Umożliwia to precyzyjną identyfikację prawną stron umowy.

Obejmuje to: nazwę spółki, formę prawną, siedzibę, numer rejestracyjny w Rejestrze Handlowym, kartę rejestracyjną itp.

Wymóg ten zapewnia pewność prawną transakcji i umożliwia jej późniejszą weryfikację przez Rejestr.

2. Dane spółki powstałej w wyniku fuzji lub projekt statutu

Jeżeli w wyniku fuzji powstanie nowa spółka (połączenie przez utworzenie), należy dołączyć projekt jej statutu.

W przypadku fuzji przez przejęcie, należy podać dane spółki przejmującej. Patrz Artykuł 4.1.1.

Zapewnia to przejrzystość przyszłej struktury prawnej i pozwala akcjonariuszom ocenić ramy, w jakich będą uczestniczyć.

3. Parytet wymiany, wynagrodzenie pieniężne i procedura wymiany

To jedna z najważniejszych i najbardziej technicznych części projektu:

- Należy wskazać parzystość wymiany: proporcję, w jakiej nowe akcje, udziały lub udziały zostaną przydzielone do starych.

- Jeżeli przewidziane jest dodatkowe wynagrodzenie pieniężne (Artykuł 36.2), należy to wyraźnie zaznaczyć.

- Należy również opisać techniczną procedurę wymiany: terminy, mechanizmy dostaw, formuły zaokrąglania itp.

Ten punkt jest niezbędny, aby zagwarantować uczciwość między wspólnikami i uniknąć późniejszych sporów opartych na braku przejrzystości.

4. Wpływ na wkład usług lub usług dodatkowych

Należy określić skutki, jakie połączenie może mieć na następujące elementy:

- Wkład usług (praca niepieniężna lub wiedza specjalistyczna),

- Usługi dodatkowe (zobowiązania osobiste inne niż wkłady pieniężne), (wkładu kapitałowego).

W stosownych przypadkach należy również uregulować kwestię rekompensaty dla akcjonariuszy, których dotyczy zmiana w powstałej spółce.

Niniejszy przepis chroni szczególne prawa niektórych akcjonariuszy, którzy nie wnoszą kapitału bezpośrednio, ale których pozycja prawna musi zostać zachowana lub dostosowana.

Artykuł 40.4 zapewnia, że ​​plan połączenia nie pomija ani nie eliminuje szczególnych praw wynikających z wniesienia usług lub usług dodatkowych oraz że jasno reguluje, czy prawa te są utrzymywane, dostosowywane czy rekompensowane, chroniąc w ten sposób akcjonariuszy, których powiązania wykraczają poza kapitał.

5. Data udziału w zyskach spółki

Plan musi określać datę, od której nowi akcjonariusze (lub ci, którzy wymienili akcje) są uprawnieni do udziału w zyskach.

Dopuszczalne jest również wprowadzenie szczegółowych postanowień, takich jak:

-.- wyłączenie dywidendy w pierwszym roku obrotowym,

-.- lub wsteczny udział w zyskach od daty poprzedzającej rejestrację.

Ten punkt ma znaczenie księgowe i podatkowe i musi być jasno określony, aby uniknąć konfliktów między wspólnikami wchodzącymi i wychodzącymi.

6. Data, od której fuzja będzie miała skutki księgowe

Odnosi się to do daty wejścia fuzji w życie z mocą wsteczną.

Gwarantuje to, że sprawozdania finansowe za rok obrotowy odzwierciedlają całą działalność, tak jakby były one teraz jednym podmiotem.

Od tego momentu wyniki finansowe (przychody, koszty itp.) łączących się spółek będą uznawane za przejęte przez spółkę powstającą dla celów księgowych.

Ta data:

- Nie musi pokrywać się z datą rejestracji.

- Jest zazwyczaj ustalana na początek bieżącego roku obrotowego, aby ułatwić integrację księgową.

Umożliwia ona ewidencjonowanie całej działalności za rok obrotowy tak, jakby została ona przeprowadzona przez spółkę powstającą. Ułatwia ona prezentację skonsolidowanych sprawozdań finansowych, ujednolicenie rozliczeń podatkowych roku obrotowego oraz audyt bez podziału okresów.

7. Informacje dotyczące wyceny aktywów i pasywów każdej przejmowanej spółki

• Wniosek musi wyjaśniać, w jaki sposób wyceniono każdy przejmowany składnik aktywów.

• Jest to wymóg przejrzystości i techniczna podstawa uzasadnienia parytetu wymiany.

Wycena musi:

• Być oparta na rzetelnych kryteriach księgowych lub finansowych,

• Być weryfikowalna przez akcjonariuszy, osoby trzecie i niezależnych ekspertów (art. 41).

Ważność:

• Proporcjonalność podziału zależy od tej wyceny,

• Jej nieprzejrzystość może prowadzić do zakwestionowania jej ze względu na nierównowagę kapitałów własnych.

Powiązanie z art. 45 – Zakwestionowanie bilansu:

Niniejszy artykuł dopuszcza zakwestionowanie bilansu stanowiącego podstawę połączenia, jeśli jest on niedokładny lub nie przedstawia prawdziwego i rzetelnego obrazu aktywów spółki.

Istotność:

Jeśli bilans jest nieprawidłowy, wycena aktywów również będzie nieprawidłowa.

A jeśli wycena jest nieprawidłowa, parytet wymiany będzie niezrównoważony.

Związek z Artykułem 49 – Kwestionowanie Parytetu Wymiany:

Niniejszy artykuł wyraźnie uznaje prawo akcjonariusza do kwestionowania Parytetu Wymiany, jeśli uzna go za niewłaściwy.

Niewłaściwość Parytetu Wymiany można wykazać poprzez analizę wyceny aktywów: jeśli jedna spółka została zawyżona, a inna zaniżona, poszkodowany akcjonariusz może ubiegać się o odszkodowanie.

8. Daty sprawozdań finansowych łączących się spółek, na podstawie których ustalono warunki połączenia

Należy wskazać roczne (lub okresowe) sprawozdania finansowe stanowiące podstawę wyceny spółek.

Zwykle są to najnowsze zatwierdzone sprawozdania finansowe, ale nowsze mogą być wykorzystane, jeśli zarząd uzna to za stosowne.

Umożliwia to weryfikację, czy dane dotyczące aktywów wykorzystane do wymiany są aktualne i wiarygodne.

Zapewnia to możliwość weryfikacji i weryfikacji wykorzystanych danych z księgami rachunkowymi.

9. Dowód wypełnienia obowiązków podatkowych i z tytułu ubezpieczeń społecznych

Wymagane są ważne zaświadczenia wydane przez:

- Urząd Skarbowy,

- oraz Generalny Urząd Skarbowy.

Cel:

Zapewnienie, że żadna ze spółek uczestniczących w fuzji nie będzie miała ukrytych długów ani zobowiązań w związku z fuzją.

Potwierdzenie to ma na celu wykazanie, że spółki są na bieżąco ze swoimi obowiązkami podatkowymi i z tytułu ubezpieczeń społecznych, zapewniając w ten sposób bezpieczeństwo transakcji i unikając ryzyka dla nowej spółki.

ARTYKUŁ 41 – OPINII EKSPERTÓW DOTYCZĄCYCH PROPOZYCJI POŁĄCZENIA

Niniejszy artykuł reguluje kwestię udziału niezależnych ekspertów w procesie fuzji, jako mechanizmu kontroli technicznej i ochrony akcjonariuszy, zwłaszcza w przypadku fuzji spółek akcyjnych lub spółek komandytowo-akcyjnych.

Opinia na podstawie art. 6 i art. 41.

Artykuł 6 – Opinia ogólna, mająca zastosowanie do wszelkich zmian strukturalnych

• Jej sporządzenie jest opcjonalne (zarząd może zwrócić się o nią do Rejestratora).

• Opiniuje:

1. Odszkodowanie pieniężne (w przypadku istnienia prawa do przeniesienia własności).

2. Rodzaj odszkodowania (w przypadku fuzji lub wydzieleń).

3. Wystarczający kapitał, jeżeli powstająca spółka jest spółką akcyjną (S.A.) lub spółką komandytową.

4. Gwarancje dla wierzycieli, jeżeli są wyraźnie wymagane.

• Wymóg ten może zostać uchylony za zgodą wszystkich wspólników z prawem głosu (sekcja 7).

Artykuł 41 – Obowiązkowe sprawozdanie szczegółowe w przypadku niektórych fuzji

• Sprawozdanie to jest obowiązkowe w przypadku spółek akcyjnych (S.A.) lub spółek komandytowo-akcyjnych (S.A.).

1. Obowiązkowe powołanie biegłych w przypadku spółek akcyjnych lub spółek komandytowo-akcyjnych

• Jeżeli w skład spółki wchodzi co najmniej jedna spółka akcyjna lub spółka komandytowo-akcyjna, powołanie biegłych jest obowiązkowe.

• Członkowie zarządu muszą wystąpić o to do Rejestru Handlowego właściwego dla siedziby spółki.

• Zasadniczo każda spółka powołuje własnego biegłego.

• Jednakże, jeśli wszystkie spółki wyrażą na to zgodę, mogą one wnioskować o powołanie jednego biegłego lub zespołu do sporządzenia wspólnego raportu.

Właściwość miejscowa biegłego:

– Właściwość miejscowa biegłego należy do rejestru handlowego właściwego dla siedziby spółki przejmującej lub siedziby planowanej nowej spółki.

2. Pełne prawo dostępu biegłego do informacji

Eksperci mogą żądać od spółek wszelkich niezbędnych informacji bez żadnych ograniczeń.

To prawo dostępu gwarantuje pełną analizę techniczną i niezależną wycenę.

3. Minimalna zawartość raportu – dwie obowiązkowe części

Raport biegłego musi zawierać co najmniej dwie odrębne sekcje:

Część pierwsza:

– Wyjaśnienie metod zastosowanych przez członków zarządu do ustalenia parytetu wymiany.

– Uzasadnienie, czy podział akcji lub udziałów między akcjonariuszy jest uzasadniony i proporcjonalny.

Część druga:

– Opinia, czy majątek spółek likwidowanych pokrywa co najmniej:

• kapitał nowo utworzonej spółki, lub

• niezbędne podwyższenie kapitału w spółce przejmującej (jeśli jest to spółka akcyjna lub spółka komandytowo-akcyjna).

– Jest to ocena minimalnego wskaźnika wypłacalności wymaganego ze względu na bezpieczeństwo aktywów.

Sprawozdanie jest obowiązkowe, jeśli chodzi o spółkę akcyjną lub spółkę komandytowo-akcyjną (art. 41 ust. 1).

Druga część sprawozdania jest jednak wymagana tylko wtedy, gdy spółka nowo powstająca (nowa lub przejmująca) jest spółką akcyjną lub spółką komandytową, ponieważ w takim przypadku ustawodawca chce zagwarantować, że jej kapitał zostanie skutecznie pokryty majątkiem rzeczowym (art. 41 ust. 3).

4. Ograniczenie treści raportu (za jednomyślną zgodą)

• Raport może zostać ograniczony wyłącznie do drugiej części (dotyczącej kapitału minimalnego), jeżeli:

– Wszystkie spółki uczestniczące są spółkami akcyjnymi (S.A.) lub spółkami komandytowo-akcyjnymi (S.A.),

– Wszyscy akcjonariusze posiadający prawo głosu, jak również każdy inny uprawniony z mocy ustawy, wyrażą na to wyraźną zgodę.

Uproszcza to proces, gdy istnieje pełna zgoda akcjonariuszy.

Przegląd.

1. KIEDY SPRAWOZDANIE JEST OBOWIĄZKOWE?

Jest obowiązkowe:

– Gdy uczestniczy co najmniej jedna spółka akcyjna (S.A.) lub spółka komandytowo-akcyjna (S. Com. por A.) (art. 41.1)

Nie jest obowiązkowe:

– Gdy uczestniczą tylko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) (art. 41.5)

2. CO ZAWIERA SPRAWOZDANIE? → DWIE CZĘŚCI

Część pierwsza:

Ocenia, czy parytet wymiany został prawidłowo obliczony.

Wyjaśnia metody wyceny.

Część druga:

– Sprawdza, czy kapitał własny pokrywa kapitał nowo powstałej spółki,

czy podwyższenie kapitału w spółce przejmującej (tylko jeśli jest to spółka jawna lub komandytowa).

3. CZY MOŻNA POMINĄĆ PIERWSZĄ CZĘŚĆ?

Tak, jeśli WSZYSCY akcjonariusze z prawem głosu wszystkich spółek jednomyślnie się na to zgodzą. (Art. 41.4)

Drugiej części nie można pominąć, jeśli nowo powstała spółka jest spółką akcyjną (S.A.) lub spółką komandytową (S.A.).

(Tej części nigdy nie można pominąć; jest ona obowiązkowa zgodnie z korporacyjną polityką publiczną.)

PRZYKŁAD:

Przypadek: Fuzja A (spółka jawna) + B (spółka akcyjna) → spółka przejmująca: B

• Obowiązkowe sprawozdanie (ponieważ istnieje spółka jawna)

• Zawiera dwie części (kurs walutowy + kontrola kapitału)

• Pierwszą część można pominąć, jeśli wszyscy akcjonariusze A i B wyrażą na to zgodę.

• Jednakże druga część musi być zawsze wypełniona, ponieważ spółka przejmująca jest spółką jawną.

5. Opcjonalny charakter w innych przypadkach

• Jeżeli nie ma spółek akcyjnych ani spółek komandytowo-akcyjnych, opinia biegłego nie jest obowiązkowa, choć można jej zażądać dobrowolnie.

6. Ważność sprawozdania

• Sprawozdanie musi być ważne w momencie walnego zgromadzenia zatwierdzającego połączenie.

• Zapewnia to podejmowanie decyzji w oparciu o aktualne podstawy techniczne.

Ocena praktyczna:

• Niniejszy artykuł ma na celu zapewnienie pewności technicznej i przejrzystości ekonomicznej.

• Zaangażowanie ekspertów wzmacnia ochronę akcjonariuszy mniejszościowych, gwarantując sprawiedliwy stosunek wymiany i zapewniając pełne pokrycie kapitału nowej spółki.

• Eliminuje formalności w przypadku braku spółek kapitałowych lub gdy istnieje jednomyślna zgoda, co świadczy o zrównoważonej elastyczności.

ARTYKUŁ 42 – FUZJA PO PRZEJĘCIU SPÓŁKI Z DŁUGIEM W IMIENIU STRONY PRZEJMUJĄCEJ.

Niniejszy artykuł ma na celu zapobieżenie wykorzystywaniu fuzji jako zasłony dymnej. konsolidacja ryzykownych lub nieuczciwych transakcji finansowych,

zwłaszcza gdy dokonano agresywnego przejęcia z wykorzystaniem finansowania dłużnego.

Ma to zastosowanie, gdy spełnione są trzy kluczowe warunki:

1. Dochodzi do fuzji (między dwiema lub więcej firmami),

2. Jedna z nich zaciągnęła dług w ciągu ostatnich trzech lat,

3. Dług ten został wykorzystany do:

- przejęcia kontroli nad inną firmą uczestniczącą w fuzji lub

- zakupu istotnych aktywów tej firmy.

Celem jest zatem zapobieżenie przejęciu innej firmy przez wysoce zadłużoną firmę, jej przejęciu i przeniesieniu ciężaru zadłużenia na całą strukturę, bez kontroli i transparentności.

Nakłada ona następujące obowiązki:

1. W planie fuzji:

Musi on określać:

• Skąd będą pochodzić środki na spłatę długu,

• Oraz harmonogram spłat.

2. W sprawozdaniu zarządu:

Muszą uzasadnić:

• Dlaczego doszło do przejęcia kontroli lub istotnych aktywów,

• Dlaczego fuzja jest obecnie przeprowadzana.

Ponadto muszą przedstawić:

• Plan ekonomiczno-finansowy,

• W tym źródła finansowania i szczegółowe cele.

3. W sprawozdaniu biegłych:

Muszą odnieść się do zasadności przedstawionych w propozycji połączenia i sprawozdaniu zarządu:

• W jaki sposób będzie finansowany dług (źródła i warunki),

• Dlaczego dokonano przejęcia,

• Dlaczego fuzja jest obecnie proponowana,

• Jakie cele ekonomiczno-finansowe są realizowane.

Ekspert nie przeprowadza niezależnej analizy, lecz musi krytycznie zweryfikować, czy to, co zostało powiedziane, ma sens ekonomiczny i jest wystarczająco uzasadnione, jako mechanizm kontroli ex post wykorzystania dźwigni finansowej, zaciągania długu w celu przejęcia innej spółki.

Przepis szczególny sekcji 2:

„W takich przypadkach opinia biegłego będzie wymagana nawet wtedy, gdy umowa o połączeniu jest jednomyślna”.

Oznacza to, że nie można odstąpić od opinii, nawet jeśli wszyscy wspólnicy wyrażą na to zgodę.

Dlaczego? Ponieważ interes, który należy tu chronić, to nie tylko interes wspólnika: obejmuje on również wierzycieli, pracowników, osoby trzecie i integralność ekonomiczną systemu.

NIEZALEŻNA OPINIA EKSPERTÓW DOTYCZĄCA ZMIAN STRUKTURALNYCH (Dekret Królewski-Ustawa 5/2023)

(Skoordynowana interpretacja artykułów 6, 41, 42, 49 i 52)

Podejście systematyczne: od ogółu do szczegółu

a. Artykuł 6 – Ogólne zasady dotyczące WSZYSTKICH modyfikacji strukturalnych

Zasada ogólna: Raport jest obowiązkowy

Każda proponowana modyfikacja strukturalna (fuzja, wydzielenie, przeniesienie globalne, przekształcenie transgraniczne itp.) musi być uzupełniona raportem niezależnego eksperta, który analizuje:

• Rodzaj wymiany lub rekompensaty pieniężnej (część 1),

• Wystarczający poziom kapitału (część 2),

• Oraz, na żądanie, odpowiedniość gwarancji dla wierzycieli (część 3).

Wyjątki od wymogu sporządzenia raportu (art. 6.7)

Raport może nie być wymagany, jeżeli:

• Wszyscy akcjonariusze z prawem głosu spółki lub spółek uczestniczących wyrażą zgodę na zrzeczenie się go lub

• Przepisy szczególne dla danej transakcji wyraźnie to przewidują.

b. Artykuł 41 – Szczegółowe zasady dotyczące POŁĄCZEŃ

Raport jest obowiązkowy, jeżeli w transakcji uczestniczy spółka akcyjna (S.A.) lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (S.Com.). Przez A. (Art. 41.1)

• Należy powołać biegłego (jednego na spółkę lub pojedynczego biegłego).

• Powołanie przez Rejestratora Handlowego.

Raport fakultatywny, jeśli nie ma spółki akcyjnej (S.A.) ani spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.Com. przez A.) (Art. 41.5)

• Jeżeli wszystkie uczestniczące spółki są spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością (SRL), raport nie jest obowiązkowy.

Raport skrócony (Art. 41.4)

• Jeżeli wszyscy wspólnicy z prawem głosu i uprawnieni wyrażą na to zgodę:

o Raport nie jest eliminowany, ale

o Ogranicza się go do części drugiej (ocena adekwatności kapitałowej).

o Parytet wymiany nie jest analizowany.

c. System specjalny: UPROSZCZONE FUZJE (zgodnie z hiszpańską ustawą o spółkach, art. 53 i 54)

W następujących przypadkach opinia niezależnego eksperta nie jest wymagana:

– Artykuł 53: Fuzja przez przejęcie spółki zależnej w 100% (100% udziałów bezpośrednich lub pośrednich).

– Artykuł 54: Przejęcie spółki zależnej w 90%, jeśli złożono ofertę nabycia akcji i spełnione są wymagania.

Powód: ponieważ nie występuje rzeczywisty konflikt interesów między akcjonariuszami, ustawodawca łagodzi wymogi formalne (opinia eksperta, sprawozdanie zarządu itp.).

d. Artykuł 42 – FUZJA PO PRZEJĘCIU Z FINANSOWANIEM DŁUŻNYM

Niniejszy artykuł wprowadza obowiązkową zasadę, która modyfikuje wszystkie powyższe w przypadku występowania określonych ryzyk finansowych.

Zakres zastosowania (art. 42.1):

Ma to zastosowanie, jeżeli którakolwiek z łączących się spółek zaciągnęła dług w ciągu trzech lat poprzedzających połączenie w celu:

- przejęcia kontroli nad inną łączącą się spółką lub

- przejęcia istotnych aktywów innej łączącej się spółki.

Konsekwencje (art. 42.2):

Opinia niezależnego biegłego jest obowiązkowa i musi być kompleksowa.

Nie może być:

- wyeliminowana (nawet za jednomyślną zgodą).

- ograniczona, art. 41, 4.

Jest ona również wymagana w przypadku połączeń, które są zazwyczaj zwolnione z podatku (art. 49 i 52 hiszpańskiej ustawy o spółkach).

Z systemowego punktu widzenia, być może należałoby rozważyć bardziej ujednolicone sformułowanie zasad dotyczących opinii niezależnego biegłego zależne.

Wychodząc od jasnej reguły ogólnej i skupiając wyjątki, ograniczenia i przepisy szczególne w jednym przepisie.

Ta opcja ułatwiłaby bardziej bezpośrednią i praktyczną interpretację ram regulacyjnych.

Uwaga systemowa między artykułami 42 i 43 – Kurs walutowy i prawo do dysponowania

Aby wyjaśnić dwa kluczowe pojęcia leżące u podstaw różnych modyfikacji strukturalnych uregulowanych w dekrecie królewskim z mocą ustawy 5/2023, poniżej przedstawiono schemat porównawczy dotyczący kursu walutowego i prawa do dysponowania z rekompensatą pieniężną. Oba mechanizmy mają odmienny charakter, działają na różnych etapach procesu i służą różnym celom. Prawidłowe ich rozróżnienie jest niezbędne dla spójnej interpretacji obowiązującego systemu.

Kiedy występuje kurs walutowy, a kiedy prawo do dysponowania?

Są to odrębne instrumenty, służące różnym celom na różnych etapach transakcji.

1. KURS WALUTOWY

Co to jest?

Ta zasada określa liczbę udziałów, akcji lub udziałów, które każdy wspólnik otrzyma w spółce nowo powstałej (lub przejmującej)

w zamian za te, które posiadał w spółce pierwotnej.

Kiedy ma zastosowanie?

W przypadku zmiany struktury z integracją spółek, tj.:

Połączenie (art. 36 i 40 ust. 3),

Całkowite lub częściowe wydzielenie (art. 59 i 60),

oraz transgraniczne połączenia wewnątrzwspólnotowe (art. 101 ust. 2).

W przypadku całkowitego lub częściowego wydzielenia wewnątrzwspólnotowego, patrz art. 109; 111 ust. 3 b; 111 ust. 4 b;

W przypadku całkowitego lub częściowego połączenia i wydzielenia pozawspólnotowego, patrz art. 26, 59, 60 i 122.

Ma ona zastosowanie do wszystkich wspólników spółek, które przestają istnieć lub przenoszą aktywa, a następnie stają się częścią powstałej struktury.

Cel:

– Zapewnienie proporcjonalności ekonomicznej między tym, co wspólnik posiada, a tym, co otrzymuje,

– Unikniecie nierównowagi lub niesprawiedliwości w podziale majątku.

Wymiana nie występuje w przypadku:

a. Przekształcenia

Może nastąpić alokacja nowych udziałów lub akcji w ramach tej samej spółki (np. ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do spółki akcyjnej), ale nie jest to wymiana techniczna, lecz formalna rekonfiguracja kapitału.

b. Wydzielenia

Wymiana w ścisłym tego słowa znaczeniu również nie występuje.

Dlaczego?

• Spółka wydzielona nie ulega rozwiązaniu.

• Udziały lub akcje spółki przejmującej są przypisywane spółce przekazującej, a nie jej wspólnikom.

• W związku z tym nie ma potrzeby dokonywania wymiany udziałów lub akcji różnych spółek posiadanych przez różnych wspólników.

2. PRAWO ZWOLNIENIA PRAWA Z ODSZKODOWANIA

Na czym ono polega?

Akcjonariusz ma prawo nie przystąpić do nowej spółki ani nie przyjąć oferty zamiany, a także dobrowolnie wystąpić z niej, otrzymując odpowiednie wynagrodzenie pieniężne.

Proponowane przeformułowanie systemowe artykułu 12.1 (zmienione):

Akcjonariusz ma prawo przenieść swoje akcje lub udziały kapitałowe do spółki za wynagrodzeniem pieniężnym:

a. Gdy w wyniku transakcji staną się one przedmiotem prawa obcego (art. 86).

b. W przypadku przekształcenia wewnętrznego, gdy jest to wyraźnie przewidziane w niniejszym dekrecie królewskim z mocą ustawy.

Artykuł 24 wydaje się uznawać ogólne prawo przeniesienia w przypadku każdego przekształcenia wewnętrznego, pod warunkiem że akcjonariusz głosował przeciwko lub posiada akcje bez prawa głosu.

c. W przypadku fuzji przez przejęcie spółek, w których akcjonariusz posiada 90% udziałów, jeżeli opinie zarządu i biegłych zostaną usunięte (art. 54).

Ma to jednak zastosowanie tylko w przypadku usunięcia opinii. W przeciwnym razie prawo nie przysługuje.

— Inne fuzje (zwykłe, przez utworzenie nowej spółki)

Brak prawa

— Wydzielenia (całkowite, częściowe, wydzielenie) → Brak prawa

Fuzja może wpłynąć na pozycję akcjonariusza mniejszościowego (utrata kontroli, rozwodnienie, zmiana struktury itp.), ale nie przyznaje mu prawa do wyjścia.

W żadnym rodzaju wydzielenia (całkowitego, częściowego ani wydzielenia) Królewski Dekret Ustawodawczy 5/2023 nie przyznaje akcjonariuszowi prawa do sprzedaży swoich udziałów za wynagrodzeniem pieniężnym.

Nawet jeśli akcjonariusz przestanie uczestniczyć w swojej pierwotnej spółce lub stanie się częścią nowej, nie może wymusić jego wyjścia ani żądać zapłaty.

W przypadku globalnego przeniesienia aktywów i pasywów pominięcie prawa do przeniesienia własności jest prawnie bardziej uzasadnione niż w innych transakcjach:

• Ponieważ nie dochodzi do przymusowego przeniesienia wspólnika do innej spółki,

• Ponieważ otrzymuje on wynagrodzenie (bezpośrednie lub pośrednie),

• Oraz ponieważ nie ma nabywcy, który mógłby przejąć jego udziały.